Gastroenterology

DDDDDDDDDDDDD مدیریت مؤثر منطقاً از تشخیص دقیق پیروی می کند. اعمال چنین منطقی اغلب در عمل دشوار است. دقت تشخیصی مطلق ممکن است امکان پذیر نباشد، به ویژه در زمینه مراقبت های اولیه، زمانی که مدیریت باید بر اساس تجزیه و تحلیل علائم و دانش بیمار و خانواده باشد. این مجموعه به دنبال آن است که در مورد مسائل در عمل که بیشتر به تشخیص به معنای وسیع می پردازد و این مجموعه به طور قطعی به مراقبت های عمومی و درمان اختصاصی علائم و بیماری ها می پردازد. مدیریت خوب باید شامل آگاهی از ماهیت، سیر و نتیجه شرایط، و همچنین ویژگی های بالینی برجسته باشد و ارزیابی این است که بهترین کار را برای بیمار و تحقیقات انجام دهد، اما بر بیمار تاکید می شود. پزشکان خانواده مشکلات و مزایای خاصی در کار خود دارند. از آنجا که آنها اغلب در انزوای حرفه ای در جامعه کار می کنند و با تعداد نسبتاً کمی از بیماران تقریباً طبیعی سروکار دارند، تجربه آنها با شرایط جدی تر و نادرتر محدود است. آنها به روز ماندن با پیشرفت های پزشکی را دشوار می دانند و تصمیم گیری در مورد مناسب بودن و کاربرد روش های جدید و نسبتاً آزمایش نشده در مقایسه با روش هایی که "قدیمی" و به خوبی اثبات شده اند، دشوارتر است. مزایای آنها این است که به دلیل مراقبت مداوم طولانی مدت از بیماران خود، آنها و خانواده هایشان را به خوبی می شناسند و می توانند با بیماری های شایع تر و کم خطرتر جوامع خود آشنا شوند.

DDDDDDDDDDDDD Effective management logically follows accurate diagnosis. Such logic often is difficult to apply in practice. Absolute diagnostic accuracy may not be possible, particularly in the field of primary care, when management has to be on analysis of symptoms and on knowledge of the individual patient and family. This series follows that on Problems in Practice which was concerned more with diagnosis in the widest sense and this series deals more definitively with general care and specific treatment of symptoms and diseases. Good management must include knowledge of the nature, course and outcome of the conditions, as well as prominent clinical features and assess­ is on what to do best for the ment and investigations, but the emphasis patient. Family medical practitioners have particular difficulties and advantages in their work. Because they often work in professional isolation in the com­ munity and deal with relatively small numbers of near-normal patients their experience with the more serious and more rare conditions is restricted. They find it difficult to remain up-to-date with medical advances and even more difficult to decide on the suitability and application of new and rela­ tively untried methods compared with those that are 'old' and well proven. Their advantages are that because of long-term continuous care for their patients they have come to know them and their families well and are able to become familiar with the more common and less serious diseases of their communities.