Gabo y Mercedes: Una despedida

تواریخ صمیمی آخرین روزهای < /B> a نابغه.

در مارس 2014، گابریل گارسیا مارکز، احتمالاً محبوب ترین نویسنده زبان اسپانیایی قرن بیستم، اکنون سالخورده و بیمار، سرما خورد. مرسدس بارچا، همسر بیش از پنجاه سال او، به رودریگو، پسرشان گفت: "ما از این وضعیت خارج نمی شویم." این صفحات صمیمی‌ترین و صادقانه‌ترین وقایع آخرین روزهای یک نابغه است که با دقت شگفت‌انگیزی و با فاصله‌ای درست از یک شاهد استثنایی نوشته شده است: خود رودریگو. بنابراین ما انسان‌ترین جنبه یک شخصیت جهانی و زنی را می‌بینیم که او در زمانی که دختری نه ساله بود، متوجه او شد، که تمام زندگی‌اش را همراهی کرد و به سختی چند سال از او جان سالم به در برد. این داستان که با خاطرات یک زندگی تکرار نشدنی در هم آمیخته است، زیباترین خداحافظی با پسر تلگرافگر و همسرش است.

La crónica íntima de los últimos días de un genio.

En marzo de 2014, Gabriel García Márquez, probablemente el escritor más querido en lengua española del siglo XX, ya anciano y enfermo, cayó resfriado. «De esta no salimos», le dijo Mercedes Barcha, su esposa desde hacía más de cincuenta años, a Rodrigo, el hijo de ambos. Estas páginas son la crónica más íntima y honesta de los últimos días de un genio, escrita con la asombrosa precisión y la distancia justa de un testigo de excepción: el propio Rodrigo. Así vemos el lado más humano de un personaje universal y de la mujer en la que se fijó cuando era una niña de nueve años, que le acompañó toda la vida y que apenas le sobrevivió unos años. Este relato, entreverado de recuerdos de una vida irrepetible, es la más hermosa despedida al hijo del telegrafista y su esposa.