From Cause to Causation: A Peircean Perspective

از علت تا علیت هم تحلیل انتقادی از مفهوم علیت سی اس پیرس و هم رویکردی بدیع به علیت را ارائه می‌کند که بر اساس نشانه‌شناسی پیرس است.
کتاب با مروری بر تاریخچه علیت و با بحثی انتقادی از نظریه‌های معاصر مفهوم «علت» آغاز می‌شود. نویسنده تعدادی از نارسایی‌ها را در دیدگاه‌های دریافتی از علیت کشف می‌کند و ریشه‌های تاریخی آنها را مورد بحث قرار می‌دهد. او بین «علیت» که رابطه بین علت و معلول است و علیت که تولید معلول معین است، تمایز قائل می شود. او استدلال می‌کند که با تمرکز بر علیت، نظریه‌های معاصر به طور مهلکی مشکل اساسی‌تر علیت را نادیده می‌گیرند. نویسنده به طور متوالی نظریه های پیرس در مورد علیت نهایی، طبقات طبیعی، علت نشانه ای و نشانه ای را مورد بحث قرار می دهد. در نهایت، او از نشانه‌شناسی پیرس برای ایجاد رویکرد جدیدی به علیت استفاده می‌کند، که علیت را به تجربه ما از نشانه‌ها مرتبط می‌کند.

From Cause to Causation presents both a critical analysis of C.S. Peirce's conception of causation, and a novel approach to causation, based upon the semeiotic of Peirce.
The book begins with a review of the history of causation, and with a critical discussion of contemporary theories of the concept of `cause'. The author uncovers a number of inadequacies in the received views of causation, and discusses their historical roots. He makes a distinction between "causality", which is the relation between cause and effect, and causation, which is the production of a certain effect. He argues that, by focusing on causality, the contemporary theories fatally neglect the more fundamental problem of causation. The author successively discusses Peirce's theories of final causation, natural classes, semeiotic, and semeiotic causation. Finally, he uses Peirce's semeiotic to develop a new approach to causation, which relates causation to our experience of signs.