Forgery and Memory at the End of the First Millennium

کاوشی عمیق در مورد جعل اسناد در آغاز هزاره اول

جعل و حافظه در پایان هزاره اول طول می کشد نگاهی تازه به جعل اسناد و حافظه تاریخی در قرون وسطی. در قرن دهم و یازدهم، خانه‌های مذهبی در سراسر اروپا شروع به جعل متون برای بهبود اسناد محلی در مقیاسی بی‌سابقه کردند. همان‌طور که لوی روچ نشان می‌دهد، موج جعل منتج از تغییرات عمده در جامعه و فرهنگ سیاسی است، تغییراتی که پایه‌های رژیم باستانی اروپا را می‌سازد.

سنت‌های مستند در سراسر فرانسه، انگلستان، آلمان و شمال ایتالیا، روچ پنج مجموعه از متن های جعلی را بررسی می کند تا نشان دهد که چگونه سوابق جعلی تولید شده در این دوره به هویت های جمعی جدید در داخل و خارج از کلیسا صدا داده است. بیش از همه، او نشان می دهد که چگونه این مد برای ابطال به نگرش های جدید نسبت به گذشته و حال اشاره می کند - شیفتگی در حال رشد به نشانه های دوران باستان. این نتیجه‌گیری‌ها، روایت‌های اصلی سنتی در مورد توسعه باستان‌شناسی در دوران مدرن را مورد بازبینی قرار می‌دهند و نشان می‌دهند که جاعلان قرون وسطی به اندازه جانشینان رنسانس خود پیچیده بودند. جاعلان قرون وسطی صرفاً به موضوعات مختلف علاقه مند بودند - تاریخ کلیسا و قلمروهای محلی آنها، به جای دنیای ادبی دوران باستان.

تاریخ مقایسه ای اسناد جعلی در یک نقطه عطف مهم در قرون وسطی جعل و حافظه در پایان هزاره اول بینش ارزشمندی را در مورد چگونگی بازنویسی و تجسم مجدد گذشته توسط نهادها و افراد ارائه می دهد.

An in-depth exploration of documentary forgery at the turn of the first millennium

Forgery and Memory at the End of the First Millennium takes a fresh look at documentary forgery and historical memory in the Middle Ages. In the tenth and eleventh centuries, religious houses across Europe began falsifying texts to improve local documentary records on an unprecedented scale. As Levi Roach illustrates, the resulting wave of forgery signaled major shifts in society and political culture, shifts which would lay the foundations for the European ancien régime.

Spanning documentary traditions across France, England, Germany and northern Italy, Roach examines five sets of falsified texts to demonstrate how forged records produced in this period gave voice to new collective identities within and beyond the Church. Above all, he indicates how this fad for falsification points to new attitudes toward past and present—a developing fascination with the signs of antiquity. These conclusions revise traditional master narratives about the development of antiquarianism in the modern era, showing that medieval forgers were every bit as sophisticated as their Renaissance successors. Medieval forgers were simply interested in different subjects—the history of the Church and their local realms, rather than the literary world of classical antiquity.

A comparative history of falsified records at a crucial turning point in the Middle Ages, Forgery and Memory at the End of the First Millennium offers valuable insights into how institutions and individuals rewrote and reimagined the past.