Forest Development in Cold Climates

با کاهش جنگل ها در آب و هوای معتدل و گرمسیری، کشورهای بسیار توسعه یافته و کشورهایی که برای منافع اقتصادی و اجتماعی بیشتر تلاش می کنند، شروع به استفاده از جنگل های حاشیه ای مناطق مرتفع و کوهستانی برای تامین منابع برای برآوردن نیازهای انسانی کرده اند. مزایای جنگل های حاشیه ای از صرفاً زیبایی شناختی تا تأمین منابع برای تولید بسیاری از کالاها و خدمات مورد نیاز جمعیت رو به رشد جهان است. افزایش تقاضا برای منابع جنگلی و امکانات رفاهی و گرم شدن اخیر آب و هوای عرض جغرافیایی بالا، علاقه به جنگل‌کاری و جنگل‌کاری زیستگاه‌های حاشیه‌ای در مناطق سردسیر را ایجاد کرده است. جنگل کاری مناظر بی درخت، محیط زیست را برای سکونت انسان بهبود می بخشد و استفاده از زمین و رونق اقتصادی را فراهم می کند. درختان اغلب در آب و هوای سرد برای احیای مکان‌های برهنه، برای رفاه خانه‌ها و روستاها، و برای پناهگاه‌های باد، تفریح، کشاورزی، جنگل‌داری و مصارف صنعتی کاشته می‌شوند. علاوه بر این، جنگل‌ها در آب و هوای سرد، آلبیدوی سطح زمین را در زمستان کاهش می‌دهند و در تابستان، غرق‌های کوچک اما طولانی‌مدت برای دی اکسید کربن اتمسفر هستند. در نهایت، رشد و موفقیت تولیدمثلی جنگل ها در محدوده جغرافیایی آن ها از شاخص های حساس تغییرات اقلیمی است. با افزایش تلاش‌ها برای سازگاری جنگل‌ها با آب و هوای سرد، مشکلات جنگل‌کاری جدید پدید می‌آید و مشکلات قدیمی تشدید می‌شود. محدودیت درختان استرالیایی، شمالی و ارتفاعی توسط عوامل مختلفی تعیین می شود. فرضیه‌های کنونی برای محدودیت درختان در عرض جغرافیایی بالا بر پایه دمای پایین فصل رشد است که از رشد و تولید مثل گیاه جلوگیری می‌کند.

As forests decline in temperate and tropical climates, highly-developed countries and those striving for greater economic and social benefits are beginning to utilize marginal forests of high-latitude and mountainous regions for resources to satisfy human needs. The benefits of marginal forests range from purely aesthetic to providing resources for producing many goods and services demanded by a growing world population. Increased demands for forest resources and amenities and recent warming of high­ latitude climates have generated interest in reforestation and afforestation of marginal habitats in cold regions. Afforestation of treeless landscapes improves the environment for human habitation and provides for land use and economic prosperity. Trees are frequently planted in cold climates to rehabilitate denuded sites, for the amenity of homes and villages, and for wind shelter, recreation, agroforestry, and industrial uses. In addition, forests in cold climates reduce the albedo of the earth's surface in winter, and in summer they are small but significant long-lived sinks for atmospheric carbon dioxide. Finally, growth and reproductive success of forests at their geographic limits are sensitive indices of climatic change. As efforts to adapt forests to cold climates increase, however, new afforestation problems arise and old ones intensify. Austral, northern, and altitudinal tree limits are determined by many different factors. Current hypotheses for high-latitude tree limits are based on low growing-season temperatures that inhibit plant development and reproduction.