Foreign Words: Translator-Authors in the Age of Goethe

آغاز قرن نوزدهم دوره‌ای پربار در تاریخ تئوری و عمل ترجمه بود. با تعداد بی‌سابقه‌ای از آثاری که با دقت ترجمه و بررسی می‌شوند، این دوره شاهد تغییر قطعی در شیوه غالب ترجمه بود. بسیاری از مترجمان برای اولین بار تلاش کردند تا ویژگی‌های رسمی، ویژگی‌های زبانی، و زمینه‌های فرهنگی متن اصلی را به اشتراک بگذارند و در عین حال ترجمه‌ای را که اکثر ترجمه‌های قرن هجده را تحریف می‌کرد، به حداقل برسانند. به محض اینکه این قوانین جدید به هنجار تبدیل شدند، مترجمان مؤلف - که نه به دلیل مولف بودن خود، بلکه به واسطه آزادی هایی که در ترجمه های خود داشتند، تعریف می شدند - آنها را به چالش کشیدند و متون ترجمه شده را به گونه ای تغییر دادند که آنها را به ارمغان آورد. مطابق با دغدغه های هنری و موضوعی نمایش داده شده در اثر «اصل» خود مترجمان. در این فرآیند، مترجمان مؤلف به طور ضمنی ترجمه را یک شکل هنری اعلام کردند و صریحاً آن را در برنامه‌های نظری خود برای هنرهای شعری گنجاندند. در طول قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، کار مترجمان واقعی را به نظریه های ترجمه که توسط گوته، ویلهلم فون هومبولت، و بالاتر از همه، فردریش شلایرماخر بیان شده بود، مرتبط می کرد. سوزان برنوفسکی، نویسنده، با به کارگیری رویکردهای انتقادی گوناگون، کار کلیست، هولدرلین و گوته را به طور عمیق مورد بحث قرار می‌دهد، که ترجمه‌های فاخرشان مسائلی را مطرح می‌کند که به ترسیم نظریه‌ای از ترجمه کمک می‌کند که در پایان قرن بیست و یکم نیز مرتبط است. . واژگان خارجی با ترکیب یک رویکرد تاریخی گسترده با خوانش‌های فردی از آثار چندین مترجم مختلف، تصویر کاملی از ترجمه در دوران گوته ترسیم می‌کند و دیدگاه جدید مهمی را در اختیار همه محققان نظریه ترجمه قرار می‌دهد.

The turn of the nineteenth century was a particularly fertile period in the history of translation theory and practice. With an unprecedented number of works being carefully translated and scrutinized, this era saw a definite shift in the dominant mode of translation. Many translators began attempting, for the first time, to communicate the formal characteristics, linguistic features, and cultural contexts of the original text while minimizing the paraphrasing that distorted most eighteenth-century translations. As soon as these new rules became the norm, authorial translators-defined not by virtue of being authors in their own right but by the liberties they took in their translations-emerged to challenge them, altering translated texts in such a way as to bring them into line with the artistic and thematic concerns displayed in the translators' own "original" work. In the process, authorial translators implicitly declared translation an art form and explicitly incorporated it into their theoretical programs for the poetic arts.

Foreign Words provides a detailed account of translation practice and theory throughout the eighteenth and early nineteenth centuries, linking the work of actual translators to the theories of translation articulated by Goethe, Wilhelm von Humboldt, and, above all, Friedrich Schleiermacher. Employing a variety of critical approaches, author Susan Bernofsky discusses in depth the work of Kleist, Hölderlin, and Goethe, whose virtuoso translations raise issues that serve to delineate a theory of translation that has relevance at the turn of the twenty-first century as well. Combining a broad historical approach with individual readings of the work of several different translators, Foreign Words paints a full picture of translation during the Age of Goethe and provides all scholars of translation theory with an important new perspective.