Fictions of Friendship in the Eighteenth-Century Novel

این کتاب تأثیر متقابل آرمان‌های دوستی و اشکال روایی را در داستان‌های بریتانیایی قرن هجدهم بررسی می‌کند. این بررسی می‌کند که چگونه رمان‌نویسان مختلف، از ساموئل ریچاردسون تا مری شلی، از مفاهیم کلاسیک و اولیه مدرن از دوستی واقعی به‌عنوان مدلی از آموزش مشارکتی استفاده کردند. این مطالعه با تجزیه و تحلیل نویسندگان، شرایط حرفه ای و مخاطبان آنها، نشان می دهد که چگونه لفاظی دوستی به وسیله ای برای احترام به قدرت فزاینده خوانندگان تبدیل شد، در حالی که به عنوان ابزاری نیمه پنهان برای متقاعد کردن خوانندگان مقاوم و رویارویی با زیبایی شناسی و زیبایی شناختی و زیبایی شناختی و زیبایی شناسی و مقابله با آنها عمل کرد. بحث های اخلاقی ادامه دارد این مطالعه به درک نقش های جنسیتی در تاریخ اولیه رمان با افشای تعامل ثابت بین مدل های زن و مرد دوستی کمک می کند. این نشان می‌دهد که این گفت‌وگوی جنسیتی، نحوه تصور رمان‌نویسان از درونیات شخصیت، سازگاری با جنبه‌های تجاری نوشتن، و جذب مخاطبان با جنسیت مختلط را شکل داد.