Feuchtwanger und die Erinnerungskultur in Frankreich / Feuchtwanger et la culture mémorielle en France

این جلد مشارکت‌های پژوهشی هشتمین کنفرانس انجمن بین‌المللی فوشتوانگر را که در پاییز 2017 در خانه هاینریش هاینه در پاریس با موضوع «فرانسه به عنوان کشور میزبان آلمانی‌زبان، به‌ویژه آلمانی‌ها» برگزار شد، گرد هم می‌آورد. مهاجرت یهودیان و اتریشی-یهودیان بین سالهای 1933 و 1940: اشکال و رسانه فرهنگ یادآوری عمومی خاطره ادوار گذشته و تصویری که با مرور زمان معین ظاهر می‌شود، توسط مکان‌های یادبود شکل می‌گیرد، بلکه توسط متون - اعم از ماهیت حقوقی، روزنامه‌نگاری یا ادبی - و در صورت لزوم ترجمه و آرشیو آنها شکل می‌گیرد. جزوه‌ها و سخنرانی‌های سیاسی، نامه‌ها، خاطرات، نمایشگاه‌ها، فیلم‌ها، نقاشی‌ها و عکس‌ها نیز رویدادهای جاری را برای آیندگان حفظ می‌کنند.

این کنفرانس به این سؤال اختصاص داشت که کدام خاطرات از مهاجرت آلمانی‌زبان بین سال‌های 1933 و 1940 به یادگار مانده است. در فرانسه امروز هم وجود دارد، تا چه حد تحقق یافته، احتمالاً نهادینه شده است و کدام رویدادهای آن زمان نمی تواند در حافظه جمعی تثبیت شود. مقالات این جلد بر اشکال و رسانه های مختلف فرهنگ عمومی یادآوری در زمینه فرانسوی-آلمانی تمرکز دارد. این جلد کار علمی تحقیق در تبعید را با یافته‌های پژوهش حافظه و خاطره ترکیب می‌کند و در نتیجه کمک مهمی به شبکه‌سازی بین رشته‌ای دو حوزه تحقیقاتی و همچنین به گسترش رویکردهای نظری در چارچوب تحقیقات Lion-Feuchtwanger می‌کند. .

Der vorliegende Band vereint Forschungsbeiträge der 8. Konferenz der Internationalen Feuchtwanger-Gesellschaft, die im Herbst 2017 im Heinrich Heine Haus in Paris zum Thema «Frankreich als Gastland der deutschsprachigen, insbesondere der deutsch-jüdischen und österreichisch-jüdischen Emigration zwischen 1933 und 1940: Formen und Medien öffentlicher Erinnerungskultur» stattfand. Die Erinnerung an vergangene Epochen sowie das Bild, das im Rückblick von einer bestimmten Zeitspanne entsteht, wird von Gedenkstätten, aber auch von Texten – ob juristischer, journalistischer oder literarischer Natur – und gegebenenfalls deren Übersetzung und Archivierung geprägt. Auch politische Kampfschriften und Reden, Briefe, Tagebücher, Ausstellungen, Filme, Gemälde und Fotographien bewahren Zeitgeschehen für die Nachwelt auf.

Die Konferenz widmete sich der Frage, welche Erinnerungen an die deutschsprachige Emigration zwischen 1933 und 1940 in Frankreich noch heute präsent sind, inwieweit sie materialisiert, eventuell auch institutionalisiert wurden und welche Ereignisse der damaligen Zeit sich im kollektiven Gedächtnis nicht verankern konnten. Die Beiträge des Bandes konzentrieren sich auf die unterschiedlichen Formen und Medien einer öffentlichen Erinnerungskultur im deutsch-französischen Kontext. Der Band verbindet die wissenschaftlichen Arbeiten der Exilforschung mit den Erkenntnissen der Gedächtnis- und Erinnerungsforschung und leistet somit einen wichtigen Beitrag zur interdisziplinären Vernetzung der beiden Forschungsfelder sowie zur Erweiterung der theoretischen Ansätze im Rahmen der Lion-Feuchtwanger-Forschung.