Fat No More. A Teenager's Victory over Obesity

\"زندگی من در سه ماهگی یک سیرک و یک نمایش کمدی بود: من قبلاً به اندازه یک بچه یک ساله بودم! با گونه های بزرگ، پاهای بزرگ، پاهایی شبیه به تمله و دست ها پرمو بودم. آلبرتو هیدالگو-رابرت بیست ساله در این خاطرات جذاب درباره مبارزه مادام العمر خود با چاقی می نویسد، مانند یک نان پیتای پر پر شده.

آلبرتو، اولین نوه ای که در خانواده اش در السالوادور به دنیا آمد، مورد توجه قرار گرفت. و هدایا با این حال، به زودی او را به "ال گوردیتو" یا پسر چاق کوچک می شناسند. در سن 7 سالگی وزن او به 120 پوند رسید و پزشک اطفال او را شروع به رژیم کرده بود. در زمان نه سالگی او ده رژیم غذایی مختلف را امتحان کرده بود. زندگی او تبدیل به یک چرخه معیوب از خوردن بیش از حد، دزدکی غذا و دروغ گفتن به خود و والدینش شد. او مورد شوخی‌های عملی بود و توسط همسالان و غریبه‌ها مسخره می‌شد و در نهایت تبدیل به فردی گوشه‌نشین و معتاد به غذا و تلویزیون شد.

"My life was a circus and a comedy show by the age of three months: I was already the size of a one-year-old! I was hairy with big cheeks, big legs, feet akin to tamales and hands like an over-stuffed pita bread," writes twenty-year-old Alberto Hidalgo-Robert in this fascinating memoir about his lifelong struggle with obesity.

The first grandchild born into his family in El Salvador, Alberto is showered with attention and gifts. Soon, though, he is known as "El Gordito," or the little fat boy. By the age of seven, he weighed a whopping 120 pounds and his pediatrician had started him on a diet. By the time he was nine he had tried ten different diets. His life became a vicious cycle of eating to excess, sneaking food and lying to himself and his parents; he was the butt of practical jokes and teased by peers and strangers, ultimately turning into a recluse, addicted to food and television.

From the low point of his descent into obesity hell, Hidalgo-Robert chronicles...