Faschisierung und gesellschaftlicher Wandel: Mikroanalyse eines nordhessischen Kreises 1928–1935

خیلی ها باید تشکر کنم: کسانی که به من اجازه دسترسی به آرشیوها و کتابخانه ها را دادند. کسانی که با نصیحت و انتقاد در کنار من ایستاده اند. کسانی که به من کمک کردند تا در صخره های ناآشنا تجزیه و تحلیل کامپیوتری و پردازش کلمات بگذرم. من به ویژه مدیون دکتر هستم. داگمار بروکهاوس و پروفسور دکتر. Eike Hennig که کار من را با پیشنهادات، تمایل مداوم برای انتقاد و بحث و صبر زیاد همراهی کرد. آنها مسئول اشتباهات من نیستند، اما بدون آنها این پایان نامه نوشته نمی شد. این اثر به عنوان پایان نامه توسط دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه/دانشگاه جامع کاسل در سال 1989 پذیرفته شد. 9 I مقدمه «تاریخ جهانی به چه معناست و تاریخ جهانی را برای چه هدفی مطالعه می کنیم؟» فریدریش شیلر، پروفسور تاریخ در ینا، در سخنرانی افتتاحیه دانشگاهی خود در 1789.1 در سال انقلاب فرانسه، شیلر توانست. برای پاسخ به این پرسش با مدینه فاضله تاریخی ـ فلسفی که در خوش بینی نسبت به پیشرفت بنا شده بود، به این امید که تاریخ بشر با ادعای تدریجی عقل تداوم یابد. پایان بربریت در قلمرو امکان بود.

Zu danken habe ich vielen: Denen, die mir den Zugang zu Archiven und Bi­ bliotheken geöffnet haben; denen, die mir mit vielfliltigen Rat und Kritik zur Seite gestanden haben; denen, die mir über die ungewohnten Klippen von EDV-Analysen und Textverarbeitung hinweggeholfen haben. Vetpflichtet bin ich in besonderem Maße Dr. Dagmar Brockhaus und Prof. Dr. Eike Hennig, die meine Arbeit mit Anregungen, steter Bereitschaft zu Kritik und Diskussion und viel Geduld begleitet haben. Meine Fehler haben sie nicht zu verantworten, aber ohne sie wäre diese Arbeit nicht geschrieben worden. Die Arbeit wurde vom Fachbereich Gesellschaftswissenschaften der Uni­ versität/Gesamthochschule Kassel 1989 als Dissertation angenommen. 9 I Einleitung "Was heißt und zu welchem Ende studiert man Universalgeschichte?" fragte Friedrich Schiller, Professor für Geschichte in Jena, in seiner akademischen Antrittsrede 1789.1 Im Jahr derfranzösischen Revolution konnte Schiller die Frage beantworten mit einer geschichtsphilosophischen Utopie, die gegrün­ det war in Fortschrittsoptimismus, in die Hoffnung, Menschheitsgeschichte sei getragen von der allmählichen Durchsetzung der Vernunft. Das Ende der Barbarei lag ihm im Bereich des Möglichen.