Facing Gaia: Eight Lectures on the New Climatic Regime

ظهور علوم مدرن در قرن هفدهم عمیقاً درک ما از طبیعت را تجدید کرد. در سه قرن اخیر ایده های جدیدی از طبیعت توسط الهیات، سیاست، اقتصاد و علم، به ویژه علوم جهان مادی، به طور مداوم توسعه یافته است.

اکنون که وارد یک جهش زیست محیطی در مقیاس بی سابقه ای شده ایم، وضعیت امروز حتی ناپایدارتر است. برخی آن را آنتروپوسن می نامند، اما بهتر است به عنوان یک رژیم آب و هوایی جدید توصیف شود. و قطعاً یک رژیم جدید است، زیرا بسیاری از ارتباطات غیرمنتظره بین فعالیت‌های انسانی و جهان طبیعی، هر یک از ما را وادار می‌کند تا مفاهیم اولیه طبیعت را بازگشایی کنیم و آنچه را که در درون بسته شده بود، دوباره توزیع کنیم.

بنابراین اکنون این سؤال مطرح می شود: چه چیزی جایگزین روش های قدیمی نگاه به طبیعت می شود؟

این کتاب به بررسی نامزد بالقوه‌ای می‌پردازد که جیمز لاولاک هنگام انتخاب نام «گایا» برای سیستم شکننده و پیچیده‌ای که از طریق آن پدیده‌های زنده زمین را تغییر می‌دهند، پیشنهاد شده است. این واقعیت که او بلافاصله اشتباه فهمیده شد به سادگی ثابت می کند که خوانندگان او سعی کرده اند این مفهوم جدید را در چارچوبی قدیمی تر قرار دهند و گایا را به یک ارگانیسم واحد، نوعی ترموستات غول پیکر، نوعی الهه عصر جدید یا حتی مشیت الهی تبدیل کنند.

برونو لاتور در این سلسله سخنرانی‌ها درباره «دین طبیعی» استدلال می‌کند که شکل پیچیده و مبهم گایا، برعکس، راهی ایده‌آل برای تفکیک جنبه‌های اخلاقی، سیاسی، الهیاتی و علمی ارائه می‌کند. جنبه هایی از مفهوم منسوخ شده طبیعت. او زمینه‌ای را برای همکاری آینده میان دانشمندان، الهی‌دانان، فعالان و هنرمندان فراهم می‌کند، زیرا آنها و ما شروع به تطبیق با رژیم جدید اقلیمی می‌کنیم.

The emergence of modern sciences in the seventeenth century profoundly renewed our understanding of nature. For the last three centuries new ideas of nature have been continually developed by theology, politics, economics, and science, especially the sciences of the material world.

The situation is even more unstable today, now that we have entered an ecological mutation of unprecedented scale. Some call it the Anthropocene, but it is best described as a new climatic regime. And a new regime it certainly is, since the many unexpected connections between human activity and the natural world oblige every one of us to reopen the earlier notions of nature and redistribute what had been packed inside.

So the question now arises: what will replace the old ways of looking at nature?

This book explores a potential candidate proposed by James Lovelock when he chose the name 'Gaia' for the fragile, complex system through which living phenomena modify the Earth. The fact that he was immediately misunderstood proves simply that his readers have tried to fit this new notion into an older frame, transforming Gaia into a single organism, a kind of giant thermostat, some sort of New Age goddess, or even divine Providence.

In this series of lectures on 'natural religion,' Bruno Latour argues that the complex and ambiguous figure of Gaia offers, on the contrary, an ideal way to disentangle the ethical, political, theological, and scientific aspects of the now obsolete notion of nature. He lays the groundwork for a future collaboration among scientists, theologians, activists, and artists as they, and we, begin to adjust to the new climatic regime.