Explaining Monetary and Financial Innovation: A Historical Analysis

این کتاب تئوری‌های نوآوری پولی و مالی را مورد بحث قرار می‌دهد و آنها را برای نوآوری‌های پولی و مالی کلیدی در تاریخ به کار می‌برد - که با استفاده از شمش‌های نقره در بین‌النهرین شروع می‌شود و با ظهور بازار یورو دلار در لندن پایان می‌یابد. نوآوری های پولی کلیدی عبارتند از: سکه (آسیای صغیر، چین، هند)، پرداخت سود وام، صورت حساب و سپرده بانکی (ونیز، آنتورپ، آمستردام، لندن). نوآوری اصلی مالی، ظهور بازارهای اوراق قرضه است (همچنین از ونیز شروع می شود). اپیزودهای نوآوری با محیط های نسبتاً راکد (امپراتوری ایران، امپراتوری روم، امپراتوری اسپانیا) در تضاد هستند. مقایسه‌ها نشان می‌دهد که حوزه‌های قضایی کوچک، باز و رقیب نوآورتر از امپراتوری‌های بزرگ بوده‌اند - همانطور که دیوید هیوم در سال 1742 پیشنهاد کرد.

This book discusses theories of monetary and financial innovation and applies them to key monetary and financial innovations in history – starting with the use of silver bars in Mesopotamia and ending with the emergence of the Eurodollar market in London. The key monetary innovations are coinage (Asia minor, China, India), the payment of interest on loans, the bill of exchange and deposit banking (Venice, Antwerp, Amsterdam, London). The main financial innovation is the emergence of bond markets (also starting in Venice). Episodes of innovation are contrasted with relatively stagnant environments (the Persian Empire, the Roman Empire, the Spanish Empire). The comparisons suggest that small, open and competing jurisdictions have been more innovative than large empires – as has been suggested by David Hume in 1742.