Experimentelle und klinische Untersuchungen zur Ätiologie und Pathogenese der chronischen Pyelonephritis

طبق تعریف، پیلونفریت مزمن در نتیجه عفونت باکتریایی ایجاد می شود. با توجه به ماهیت آسیب مورفولوژیکی اندام، در گروه التهاب های بینابینی کلیه قرار می گیرد. ظاهراً این یک بیماری نسبتاً شایع است، زیرا در 40٪ از کودکان و حدود 20٪ از بزرگسالان مبتلا به نارسایی کلیوی که نیاز به دیالیز دارند، فرض می شود که بیماری زمینه ای است (112). اگرچه بسیاری از تحقیقات سازمان ملل با این بیماری سروکار داشته اند، اما سؤالات اساسی در مورد علت شناسی، پاتوژنز و علائم بالینی بی پاسخ مانده است. به عنوان مثال، هنوز کاملاً باز است که آیا نفریت باکتریایی مزمن در انسان و همچنین در آزمایشات حیوانی بدون تأثیر عوامل "مستعد کننده" وجود دارد (12،14،23،24،35،36،38،67،117،118،186،192، 194،293،298). ) . Auch der Einfluß einer bakteriellen Infektion auf die Form der morphologischen Veränderungen in der Niere und den Verlauf ~es Leidens ist umstritten (6,10,11,16,17, 26,37,75,77,84,90,95,103,121,131,157,179,199,200,202,203, 211,229,239,265,271,282,296,313,328,329,332,338,342,349, 350,352). هنوز مشخص نیست که کدام مکانیسم‌ها مسئول این واقعیت هستند که التهاب حتی در کلیه‌های استریل باکتریولوژیکی بهبود نمی‌یابد و منجر به از بین رفتن تدریجی پارانشیم کلیه در مرحله مزمن پیلونفریت می‌شود (58،59،84،95،131،182،228). علاوه بر این، در مورد اهمیت تست‌های مختلف عملکرد کلیه برای تشخیص و پیگیری پیلونفریت مزمن، شفافیت وجود ندارد. یکی دیگر از مشکلات مهم بالینی ارتباط بین پیلونفریت مزمن و فشار خون بالا است.حدود 20 درصد از بیماران فشار خون بالا شواهدی از بیماری کلیوی دارند. گفته می شود نیمی از این بیماران کلیوی از نفریت باکتریایی رنج می برند. بنابراین، احتمال یک رابطه علی بین پیلونفریت مزمن و فشار خون شریانی وجود دارد (2,37,48,83,105,129,148,219,263,309,317,339,356,357).

Die chronische Pyelonephritis entsteht definitionsgemäß als Folge einer bakteriellen Infektion. Sie wird wegen der Art der morphologischen Organschäden zur Gruppe der interstitiellen Nierenentzündungen gezählt. Es handelt sich offenbar um eine verhältnismäßig häufige Krankheit, da sie bei 40 ~ der Kinder und bei etwa 20 ~ der Er­ wachsenen mit dialysepflichtiger Niereninsuffizienz als Grundleiden angenommen wird (112). Obwohl sich viele Un­ tersuchungen mit dieser Erkrankung befaßt haben, sind wesentliche Fragen der Ätiologie, Pathogenese und Klinik noch ungeklärt geblieben. So ist zum Beispiel noch völlig offen, ob es beim Menschen ebenso wie im Tierexperiment eine chronische bakterielle Nephritis auch ohne die Einwirkung "prädisponierender" Faktoren gibt (12,14,23,24,35,36,38,67,117,118,186,192, 194,293,298). Auch der Einfluß einer bakteriellen Infektion auf die Form der morphologischen Veränderungen in der Niere und den Verlauf ~es Leidens ist umstritten (6,10,11,16,17, 26,37,75,77,84,90,95,103,121,131,157,179,199,200,202,203, 211,229,239,265,271,282,296,313,328,329,332,338,342,349, 350,352). Nach wie vor ist ebenfalls ungeklärt, welche Me­ chanismen dafür verantwortlich sind, daß auch in bakterio­ logisch sterilen Nieren die Entzündung nicht ausheilt und in der chronischen Phase der Pyelonephritis zu einem allmählich fortschreitenden Verlust an Nierenparenchym führt (58,59,84,95,131,182,228). Weiterhin herrscht Un- klarheit über die Bedeutung verschiedener Nierenfunktions­ proben für Diagnose und Verlaufskontrolle der chronischen Pyelonephritis. Ein weiteres klinisch wichtiges Problem stellt die Beziehung zwischen chronischer Pyelonephritis und Hochdruckkrankheit dar. Bei etwa 20 % aller Hochdruck­ kranken finden sich Hinweise auf eine Nierenerkrankung. Die Hälfte dieser Nierenkranken soll an einer bakteriellen Nephritis leiden. Somit besteht die Möglichkeit einer kau­ salen Beziehung zwischen chronischer Pyelonephritis und arterieller Hypertonie (2,37,48,83,105,129,148,219,263, 309,317,339,356,357).