Eugene Onegin: A Novel in Verse: Commentary (Vol. 2)

هنگامی که ولادیمیر نابوکوف برای اولین بار ترجمه جنجالی خود را از یوجین اونژین در سال 1964 منتشر کرد ، اکثریت بزرگ این نسخه توسط تفسیر شوخ و تفصیلی نابوکوف گرفته شد. این تفسیر که در اینجا به جلد خاص خود ارائه شده است ، یک کارشناسی ارشد علمی منحصر به فرد و جامع توسط یکی از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم است - اثری که بریان بوید ، زندگینامه نگوکوف را از آن استفاده می کند \"دقیق ترین تفسیری که تاکنون ساخته شده است\" و \"اطلاعاتی برای همه دانش آموزان جدی از شاهزاده پوشکین.\" قرن نوزدهم کلاسیک. او توضیح می دهد که مبهم ها ، تأثیرات ادبی را نشان می دهد ، Onegin را به کارهای دیگر پوشکین مربوط می کند ، و به روشی سرگرم کننده و سرگرم کننده روی بسیاری از جزئیات جالب مربوط به شعر و روسیه که به تصویر می کشد ، می پردازد. نابوکوف همچنین ترجمه هایی از خطوط و استنزا ها را که توسط سانسور یا خود پوشکین حذف شده است ، انواع مختلفی از نوت بوک های پوشکین ، قطعاتی از ادامه به نام \"سفر Onegin\" ، ناتمام و منتشر نشده \"فصل ده\" ، و یک فهرست دیگر را ارائه می دهد. و قدردانی از بزرگترین کار شاعر ملی روسیه.

When Vladimir Nabokov first published his controversial translation of Pushkin’s Eugene Onegin in 1964, the great majority of the edition was taken up by Nabokov’s witty and detailed commentary. Presented here in its own volume, the commentary is a unique and exhaustive scholarly masterwork by one of the twentieth century’s greatest writers—a work that Nabokov biographer Brian Boyd calls “the most detailed commentary ever made on” Onegin and “indispensable to all serious students of Pushkin’s masterpiece.”

In his commentary, Nabokov seeks to illuminate every possible nuance of this nineteenth-century classic. He explains obscurities, traces literary influences, relates Onegin to Pushkin’s other work, and in a characteristically entertaining manner dwells on a host of interesting details relevant to the poem and the Russia it depicts. Nabokov also provides translations of lines and stanzas deleted by the censor or by Pushkin himself, variants from Pushkin’s notebooks, fragments of a continuation called “Onegin’s Journey,” the unfinished and unpublished “Chapter Ten,” other continuations, and an index.

A work of astonishing erudition and passion, Nabokov’s commentary is a landmark in the history of literary scholarship and in the understanding and appreciation of the greatest work of Russia’s national poet.