Etymological Dictionary of Succulent Plant Names

نام‌ها عناصر مهمی برای رسیدگی به تنوع اقلام در زندگی روزمره هستند - افراد، اشیاء، حیوانات، گیاهان و غیره. بدون چنین نام‌هایی، پیوست کردن اطلاعات به چنین مواردی و انتقال اطلاعات در مورد آنها و نام‌ها دشوار خواهد بود. معمولاً بدون توجه به آنها استفاده می شود. این برای گیاهان متفاوت نیست. با این حال، هنگامی که با گیاهان سروکار داریم، به زودی آشکار می شود که وضعیت تا حدودی پیچیده تر است. گیاه شناسان از نام های لاتین برای ایجاد نظم در تنوع گسترده استفاده می کنند، در حالی که استفاده روزمره به نام های گیاهی یا "محبوب" متوسل می شود. به همان اندازه که این نام‌های محلی کاربردی هستند (پیشنهاد نمی‌شود که از سبزی‌فروش خود یک کیلوگرم Solanum tuberosum یا Musa paradisiaca subsp. sapientum بخواهید)، مهم‌ترین نقطه ضعف آنها این است که آنها بسیار متفاوت هستند، نه تنها از یک نام. زبان به زبان دیگر، بلکه از کشوری به کشور دیگر، حتی از منطقه ای به منطقه دیگر در یک کشور بزرگ. مهمتر از آن، نام‌های گیاهی در هر زبان معینی معمولاً فقط برای گیاهانی که به صورت محلی رشد می‌کنند، یا برای گیاهانی که اهمیت ویژه‌ای دارند، مانند محصولات زراعی و سبزیجات، گیاهان دارویی، یا گیاهان مهم باغی در دسترس هستند. برای تمام گیاهان دیگر، نام های لاتینی که گیاه شناسان و دانشمندان دیگر استفاده می کنند باید استفاده شود. چنین نام هایی اغلب در گوش کسانی که به آنها عادت ندارند پیچیده یا حتی ناخوشایند به نظر می رسند.

Names are important elements to handle the diversity of items in daily life - persons, objects, animals, plants, etc. Without such names, it would be difficult to attach information to such items and to communicate information about them, and names are usually used without giving them much thought. This is not different for plants. When dealing with plants, however, it soon becomes apparent that the situation is somewhat more complex. Botanists use Latin names to bring order into the vast diversity, while everyday usage resorts to vemacular or "popular" names. As practical as these vernacular names are (it is not suggested that you should ask your greengrocer for a kilo­ gram of Solanum tuberosum or Musa paradisiaca subsp. sapientum), their most important draw­ back is the fact that they vary widely, not only from one language to another but also from coun­ try to country, even from region to region within a large country. More importantly, vemacular names in any given language are usually only available for the plants growing locally, or for plants of some special importance, such as crops and vegetables, medicinal plants, or important garden plants. For all other plants, the Latin names used by botanists and other scientists have to be employed. Such names often appear complicated or even awkward to the ears of those not accustomed to them.