Ernst Mach’s World Elements: A Study in Natural Philosophy

ارنست ماخ (1838-1916) یک فیلسوف-دانشمند برجسته و یکی از اعضای شایسته قانون متفکران اصلی قرن بیستم بود. با این حال، علیرغم تجدید حیات سالم در مطالعات ماخ، هنوز هم به طور گسترده تصور می شود که او یک موضع پوزیتیویستی ساده انگارانه و حتی احساساتی است که به هیچ وجه عمق علایق و ظرافت ماخ را به عنوان یک فیلسوف منعکس نمی کند. این کتاب با کاوش در دیدگاه‌های ماخ در مورد علم و فلسفه، تلاش می‌کند تا او را از ارتباط مرسوم با پوزیتیویسم منطقی رها کند و او را به‌عنوان یک فیلسوف طبیعی و طبیعت‌گرا در مورد دانش بشری، با شرایط خودش تفسیر کند. پیشرفت ماخ و تأثیرات او از فلسفه و علم آلمان قرن نوزدهم با جزئیات مفهومی و تاریخی بسیار مورد بررسی قرار گرفته است و توجه به Nachlaß منتشرنشده او و همچنین به پیوندهای بین اندیشه ماخ و اندیشه های دیگر اصلی توجه شده است. دانشمندان فیلسوف مانند انیشتین، برتراند راسل، ویلیام جیمز، هلمهولتز، ریمان، هربارت و کانت. به ویژه، کتاب تلاش می‌کند تا ماهیت واقعی عناصر حسی ماخ، انگیزه‌های نقد او از مفاهیم مکان و زمان در فیزیک، و معنای واقعی نقد معروف او از متافیزیک را بیان کند. آثار نویسنده در Synthese، Kant-Studien، مطالعات تاریخ و فلسفه فیزیک مدرن و Journal of the History منتشر شده است. از علوم رفتاری، اما در اینجا این جستارها در یک رویکرد تاریخی-انتقادی یکپارچه جمع آوری می شوند که توسعه مفهومی ماخ و اوج کار او را در یک فلسفه طبیعی منحصر به فرد و جذاب دنبال می کند. فیزیکدانان، روانشناسان، فیلسوفان علم، مورخان اندیشه و فرهنگ قرن بیستم، و مربیان این جلد را کمک ارزشمندی در تفسیر ایده‌های ماخ در زمینه‌ای می‌یابند که شامل فلسفه و علم و پل ارتباطی میان آنهاست.

Ernst Mach (1838-1916) was a seminal philosopher-scientist and a deserving member of the canon of major twentieth-century thinkers. Yet, despite a healthy resurgence in Mach studies, he is still widely thought to represent a simplistic positivist, even sensationalist, position that does not at all reflect the depth of Mach's interests and subtlety as a philosopher. By exploring Mach's views on science as well as philosophy, this book attempts to wrest him free from his customary association with logical positivism and to reinterpret him on his own terms as a natural philosopher and naturalist about human knowledge. Mach's development and his influences from 19th century German philosophy and science are probed in great conceptual and historical detail, and attention is paid to his unpublished Nachlaß as well as to the affinities between Mach's thought and that of other major philosopher-scientists such as Einstein, Bertrand Russell, William James, Helmholtz, Riemann, Herbart and Kant. In particular, the book strives to set forth the true nature of Mach's sensation-elements, the motivations for his critique of the concepts of space and time in physics, and the real meaning of his famous critique of metaphysics. The author's work has appeared in Synthese, Kant-Studien, Studies in History and Philosophy of Modern Physics and the Journal of the History of the Behavioral Sciences, but here these inquiries are gathered into a unified historico-critical treatment that follows Mach's conceptual development and the culmination of his work in a unique and intriguing natural philosophy. Physicists, psychologists, philosophers of science, historians of twentieth-century thought and culture, and educators will find this volume a valuable help in interpreting Mach's ideas in a context that includes philosophy and science and the bridge between them.