Empathy, Sociality, and Personhood: Essays on Edith Stein’s Phenomenological Investigations

این کتاب تحقیقات پدیدارشناختی ادیت استاین را با زمینه‌سازی انتقادی نقش او در جنبش پدیدارشناختی و ارزیابی گزارش‌های او از همدلی، اجتماعی بودن و شخصیت‌شناسی بررسی می‌کند. علیرغم علاقه فزاینده‌ای که تحقیقات معاصر در مورد همدلی را احاطه می‌کند، تحقیقات پدیدارشناختی ادیت استاین به دلیل یک سنت تاریخی که او را یا به عنوان دستیار هوسرل یا شهید می‌داند تا حد زیادی نادیده گرفته شده است. با این حال، ادیت اشتاین در تحقیقات پدیدارشناختی خود رابطه بین پدیدارشناسی و روانشناسی را با تمرکز بر رابطه بین تأثیرپذیری، ذهنیت و شخصیت به طور انتقادی دنبال کرد. استاین در کنار پدیدارشناسانی مانند ماکس شلر، کورت استونهاگن، و هدویگ کنراد-مارتیوس، روش هوسرل را توسعه داد و چندین اصلاحات اصلی را که مربوط به فلسفه، پدیدارشناسی و اخلاق هستند، ارائه کرد.

طراحی. در بحث های اخیر در مورد همدلی، عواطف، و نیت جمعی و همچنین در مورد پرس و جوها و تفاسیر اصلی، این مجموعه دیدگاه های جدیدی را در مورد پدیدارشناسی ادیت استاین بیان می کند و توسعه می دهد. این جلد شامل ارزیابی رابطه فلسفی استاین با ادموند هوسرل و ماکس شلر است و مفاهیم همدلی، اجتماعی و شخصیت را بیشتر توسعه می‌دهد. این مقالات اهمیت پدیدارشناسی استاین را برای تحقیقات معاصر در مورد نیت، عواطف و اخلاق نشان می دهد. این مجموعه با گردآوری مشارکت‌های محققان جوان و دانشمندان برجسته در زمینه‌های پدیدارشناسی، هستی‌شناسی اجتماعی و تاریخ فلسفه، دیدگاه‌های بدیع و بحث‌های انتقادی را ارائه می‌دهد که برای فیلسوفان اجتماعی و روان‌شناسان اخلاق نیز جالب خواهد بود.

This book explores the phenomenological investigations of Edith Stein by critically contextualising her role within the phenomenological movement and assessing her accounts of empathy, sociality, and personhood. Despite the growing interest that surrounds contemporary research on empathy, Edith Stein’s phenomenological investigations have been largely neglected due to a historical tradition that tends to consider her either as Husserl’s assistant or as a martyr. However, in her phenomenological research, Edith Stein pursued critically the relation between phenomenology and psychology, focusing on the relation between affectivity, subjectivity, and personhood. Alongside phenomenologists like Max Scheler, Kurt Stavenhagen, and Hedwig Conrad-Martius, Stein developed Husserl’s method, incorporating several original modifications that are relevant for philosophy, phenomenology, and ethics.

Drawing on recent debates on empathy, emotions, and collective intentionality as well as on original inquiries and interpretations, the collection articulates and develops new perspectives regarding Edith Stein’s phenomenology. The volume includes an appraisal of Stein’s philosophical relation to Edmund Husserl and Max Scheler, and develops further the concepts of empathy, sociality, and personhood. These essays demonstrate the significance of Stein’s phenomenology for contemporary research on intentionality, emotions, and ethics. Gathering together contributions from young researchers and leading scholars in the fields of phenomenology, social ontology, and history of philosophy, this collection provides original views and critical discussions that will be of interest also for social philosophers and moral psychologists.