Emissionsrechtehandel — eine neue Perspektive für die deutsche Klimapolitik nach Kioto

با پروتکل کیوتو، کشورهای صنعتی تعهدی الزام آور برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای خود برای اولین بار پذیرفته اند. برای اتحادیه اروپا و آلمان، این امر منجر به نیاز به اقدامات بیشتر در زمینه سیاست آب و هوا می شود.
این پروتکل ابزارهای متعددی را فراهم می کند - تجارت انتشار، اجرای مشترک و مکانیسم توسعه پاک - که در نظر گرفته شده است تا کشورهای طرف قرارداد را قادر به انجام تعهدات کاهش خود کنند. به صورت انعطاف پذیر این جلد پیامدهای انتخاب مقرون به صرفه ابزار در سیاست آب و هوای آلمان و اروپا را بررسی می کند.
علاوه بر ارزیابی نتایج مذاکرات تا به امروز، اهداف تعیین شده و ابزارهای انعطاف پذیری برنامه ریزی شده، توجه ویژه ای به اهمیت هزینه های مبادله انتخاب ابزارهای سیاست آب و هوا، فعالیت های اجتناب زودهنگام (اعتبار اولیه) و مسائل قانونی در اجرای سیستم های گواهی CO2.

Mit dem Protokoll von Kioto verpflichten sich die Industrieländer erstmals verbindlich zu einer Reduzierung ihrer Treibhausgasemissionen. Für die EU und Deutschland ergibt sich daraus die Notwendigkeit zusätzlicher klimapolitischer Maßnahmen.
Das Protokoll stellt mehrere Instrumente bereit - Emissionsrechtehandel, Joint Implementation und Clean Development Mechanism - die es den Vertragsstaaten ermöglichen sollen, ihre Reduktionsverpflichtungen flexibel zu erfüllen. Der vorliegende Band untersucht, welche Konsequenzen sich insoweit für eine an Kosteneffizienz ausgerichtete Instrumentenwahl in der deutschen und europäischen Klimapolitik ergeben.
Neben einer Bewertung der bisherigen Verhandlungsergebnisse, der gesetzten Ziele und der vorgesehenen Flexibilisierungsinstrumente wird in besonderem Maße auf die Bedeutung von Transaktionskosten bei der Wahl klimapolitischer Instrumente, auf frühzeitige Vermeidungsaktivitäten (Early Crediting) sowie auf rechtliche Fragen bei der Implementation von CO2-Zertifikatesystemen eingegangen.