Einheit der Welt und Einheitswissenschaft: Grundlegung einer Allgemeinen Systemtheorie

نارضایتی عمیق زمینه مساعدی را فراهم کرد که ملاحظات این کتاب در آن ریشه دوانده و رشد کند. نارضایتی ای که سال هاست وقتی صحبت از «کاهش» در علوم می شود، وقتی مثلاً ادعا می شود که زیست شناسی را می توان به فیزیک یا علوم انسانی را به علوم طبیعی تقلیل داد، همیشه احساس می کردم. هر چه بیشتر به این موضوع می پرداختم، ناراحتی من نسبت به تزهای تقلیل گرایانه بیشتر می شد. بدون شک وحدت جهان وجود دارد پس باید وحدت علم «به نحوی» باشد. چنین موضعی را می توان - اگر از "ایسم ها" دوری نکرد - به طور کلی "یکپارچه گرایی" نامید. با این حال، راهی که بسیاری از «تقلیل‌گرایان» برای دستیابی به وحدت در پیش گرفتند، به نظر من تا حد زیادی غیرقابل عبور به نظر می‌رسید، به نظر می‌رسید که بسیاری از تعصبات و تضادهای مادی مسدود شده بودند. هدف این کتاب رهایی از برخی از این تعصبات، اشاره و رفع برخی از این تناقضات است. ملاحظات نظری سیستم‌ها در حال حاضر به طور مثمر ثمر در علوم مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند (ر.ک. هاکن (1976، 1981، 1985)، اشمیت (1987) و بنابراین می‌توانند نقطه آغازی برای یک بحث بین‌رشته‌ای باشند، بدون روش تقلیل‌گرایانه که در آن متفاوت است. رشته‌ها حق دارند در طرح سؤال وجود داشته باشند، با این حال، بحث‌های نظری-سیستم اخیر از این واقعیت رنج می‌برند که یک مفهوم دقیق و منسجم سیستمی را ارائه نمی‌دهد که بتواند به شیوه‌ای بین رشته‌ای مورد استفاده قرار گیرد و بنابراین برای آن مناسب است. ایجاد پل بین رشته ها. من می خواهم این کمبود را با کتاب حاضر برطرف کنم.' /p>

Eine tiefe Unzufriedenheit bereitete den fruchtbaren Boden, in dem die Überle­ gungen des vorliegenden Buches wurzeln und gedeihen konnten. Eine Unzufrieden­ heit, die ich seit Jahren immer dann empfinde, wenn in den Wissenschaften von "Reduktion" die Rede ist, wenn etwa behauptet wird, die Biologie sei auf die Physik oder Geisteswissenschaften seien auf Naturwissenschaften zu reduzieren. Je mehr ich mich mit diesem Thema beschäftigte, desto größer wurde mein Unbehagen gegenüber reduktionistischen Thesen. Zweifelsohne gibt es eine Einheit der Welt, es sollte daher "irgendwie" auch eine Einheit der Wissenschaft geben. Eine solche Position könnte man -schreckt man vor "ismen" nicht zurück -ganz allgemein als "Unifikationismus" bezeichnen. Der Weg jedoch, den viele "Reduktionisten" einschlugen, um zur Einheit zu gelangen, schien mir auf großen Strecken nicht gangbar, schien von allzuvielen materialistischen Vorurteilen und Widersprüchlichkeiten verstellt zu sein. Einige die­ ser Vorurteile aus dem Weg zu räumen, einige dieser Widersprüchlichkeiten aufzu­ zeigen und zu beseitigen ist das Ziel dieses Buches. Systemtheoretische Überlegungen gelangen derzeit in den verschiedensten Wissen­ schaften zu fruchtbarer Anwendung (vgl. etwa Haken (1976, 1981, 1985), Schmidt (1987» und könnten daher zum Ausgangspunkt für ein interdisziplinäres Gespräch werden, ohne die Existenzberechtigung verschiedener Disziplinen nach reduktionisti­ scher Manier in Frage stellen zu müssen. Die neuere systemtheoretische Diskussion krankt aber daran, daß sie keinen präzisen und konsistenten Systembegriff anzubieten hat, der interdisziplinär anwendbar wäre und sich somit eignete, Brücken zwischen den Disziplinen zu schlagen. Diesem Mangel möchte ich mit dem vorliegenden Buch abhelfen.