Drug Safety in Clinical Practice

داروها ممکن است باعث بیماری شوند، یا ممکن است عوارض بیماری را تشدید کنند، و برخی از بیماران ممکن است به دلایلی خاص در معرض آسیب دارویی باشند. روابط غیرقابل تفکیک بین پروفایل های سمی داروها، تاریخچه طبیعی بیماری هایی که برای آنها تجویز می شود، و اثرات نامطلوب دارویی که ممکن است در جریان چنین بیماری هایی ایجاد شود، قابل توجه است. مطالعه این جنبه های نسبتاً نادیده گرفته شده فارماکولوژی و درمان است که اساس این کتاب را تشکیل داده است. توضیحی در مورد رویکرد و سبکی که دنبال شده است لازم است. تک نگاری به نظر جامع نیست. فقط گروه های دارویی مهمی که معمولاً در عمل استفاده می شوند در نظر گرفته می شوند. بر دستیابی به حداکثر سود و ایمنی داروهای مناسب در مدیریت بیماری های شایع تاکید شده است. هنگامی که درمان شکست می خورد، چه از ابتدا و چه پس از یک پاسخ اولیه، رابطه ریسک و فایده داروها ناگزیر تغییر می کند. به همین دلیل عوامل اصلی مسئول شکست درمان با توجه ویژه به سهم احتمالی یا پیامدهای درمان دارویی در چنین شرایطی در نظر گرفته شده است. در نهایت، پیشنهاداتی برای بهبود تشخیص و گزارش عوارض جانبی دارو ارائه شده است. برای اینکه بتوانم عملی و تا حد امکان سازنده باشم، لازم بوده است در بسیاری از موضوعات \"موضع بگیرم\".

Drugs may cause disease, or they may aggravate the morbidity of the condition for which they are prescribed, and certain patients may for one or other reason be particularly liable to drug injury. The inextricable relationships between the toxic profiles of drugs, the natural history of the diseases for which they are given, and the adverse drug effects that may develop in the course of such diseases are of considerable interest. It is the study of these rather neglected aspects of pharmacology and therapeutics which has formed the basis of this book. An explanation is required of the approach and the style which have been followed. The monograph does not purport to be comprehensive. Only important drug groups which are commonly used in practice are considered. Emphasis has been placed on achieving maximum benefit and safety of the appropriate drugs in the management of common illnesses. When treatment fails, either ab initio or subsequent to an initial response, the risk-benefit relationship of drugs inevitably alters. For this reason the main factors responsible for treatment failure have been considered, with special attention to the possible contribution of or implications for drug therapy in such a situation. Finally, proposals have been put forward for improving the diagnosis and reporting of adverse drug effects. In order to be practical and, as far as possible, constructive it has been necessary for me to "take a position" on numerous issues.