Drug Discovery: A Casebook and Analysis

این رساله ریشه در عقیده قوی نویسندگان دارد که کشف داروهای جدید، به ویژه عوامل درمانی نوآورانه، واقعاً به عنوان یک دنباله خود به خودی برای تحقیقات تحقیقاتی اتفاق نمی افتد، صرف نظر از اینکه چنین تحقیقاتی چقدر نافذ باشد. در عوض، به نظر ما این بود که کشف عوامل درمانی نوآورانه یک فرآیند بسیار فعال است که به خودی خود وجود دارد و توجه کامل را می طلبد - این صرفاً یک فرآیند فرعی منفعل و وابسته از تحقیقات تحقیقی نیست. و با این حال، بسیاری از محققین، برخی از همتایان نزدیک نویسندگان، و برخی دیگر دورتر اعتقاد دیگری داشتند. ما احساس کردیم که دیدگاه آنها تفکر غیرواقعی را منعکس می کند و این واقعیت احتمالاً به آنچه بیر اظهار داشت نزدیکتر است: به ما آموزش داده شده است که باور کنیم اگر بتوانیم یک بیماری را درک کنیم، برای مثال، پیکربندی مولکولی یک بیماری قطعی باید به اندازه کافی آسان باشد. مکانیسم گیرنده جایی در امتداد خط و طراحی یک داروی خاص ... و بنابراین ما شروع به درک بیماری می کنیم اما هرگز به انجام کارهای زیادی در مورد درمان نمی پردازیم. نویسندگان خیلی زود متوجه شدند که اساساً هیچ اطلاعات کمی در دسترس نیست فقط عوامل درمانی نوآورانه کجا و چگونه کشف شدند. فقط گزارش‌های حکایتی وجود داشت، و اینها می‌توانستند به شیوه‌هایی انتخاب و ارائه شوند که بتوان از هر دیدگاهی دفاع کرد.

This treatise had its origins in the authors' strong opinion that the discovery of new drugs, especially of innovative therapeutic agents, really does not happen as a spontaneous sequel to investiga­ tive research, no matter how penetrating such research may be. Rather, it seemed to us that the discovery of innovative therapeutic agents was a very active process, existing in and of itself, and demanding full attention-it was not simply a passive, dependent by-process of investigative research. And yet, many researchers­ some close confreres of the authors, others more distant-believed otherwise. We felt that their view reflected unrealistic thinking and that reality probably lay closer to what Beyer" maintained: We are taught to believe that if we can understand a disease it should be easy enough to figure out, say, the molecular configuration of a definitive receptor mechanism somewhere along the line and to design a specific drug . . . . And so we start out to understand the disease but never get around to doing much about therapy. The authors very soon realized that there was essentially no quantitive information available on just where and how innovative therapeutic agents were discovered. There were only anecdotal accounts, and these were able to be selected and presented in ways that could be used to defend any point of view.