Dressing for the Culture Wars: Style and the Politics of Self-Presentation in the 1960s and 1970s

سبک لباس همیشه راهی برای آمریکایی‌ها برای نشان دادن سیاست‌هایشان بوده است، اما شاید هرگز به این صورت آشکار مانند دهه‌های 1960 و 1970 نبود. چه شرکت در کمپین های ریاست جمهوری و چه در تظاهرات ویتنام، مو و لباس ابزار فرهنگی قدرتمندی برای فعالان اجتماعی بود تا سیاست خود را به جهانیان نشان دهند و هم عامل و هم نماد شکاف در فرهنگ آمریکایی شد. برخی از آمریکایی‌ها آزادی سبک‌گرایانه را بخشی از اعتراضات سیاسی بزرگ‌تر خود می‌دانستند که در آرمان‌های ابراز وجود، آزادی جنسی، و حقوق برابر برای زنان و اقلیت‌ها ضروری است. دیگران تغییر در سبک را به عنوان فرسایش سنت و تهدیدی برای هنجارهای اجتماعی و جنسیتی تثبیت شده در قلب خانواده و ملت می دانستند.

از دریچه مد و سبک، لباس برای فرهنگ جنگ ما را در جریان جنبش های سیاسی و اجتماعی رقابتی دهه های 1960 و 1970 راهنمایی می کند. اگرچه موهای بلند روی مردان، شلوارها و دامن‌های کوتاه در زنان، و دیگر سبک‌های هیپی از خودآرایی واقعاً می‌تواند بحث‌برانگیز باشد، بتی لوتر هیلمن نشان می‌دهد که چگونه خودنمایی بر فرهنگ و سیاست آن دوره تأثیر گذاشته و مفاهیمی مشابه با حوزه‌های سیاسی گسترده‌تر دارد. چالش های زمانه خط تحقیق جدید لوتر هیلمن نشان می دهد که چگونه مد واکنشی به فضای سیاسی و پیامدهای آن برای تغییر هنجارهای جنسیت، نژاد و تمایلات جنسی بوده و تحت تأثیر آن قرار گرفته است.

Style of dress has always been a way for Americans to signify their politics, but perhaps never so overtly as in the 1960s and 1970s. Whether participating in presidential campaigns or Vietnam protests, hair and dress provided a powerful cultural tool for social activists to display their politics to the world and became both the cause and a symbol of the rift in American culture. Some Americans saw stylistic freedom as part of their larger political protests, integral to the ideals of self-expression, sexual freedom, and equal rights for women and minorities. Others saw changes in style as the erosion of tradition and a threat to the established social and gender norms at the heart of family and nation.

Through the lens of fashion and style, Dressing for the Culture Wars guides us through the competing political and social movements of the 1960s and 1970s. Although long hair on men, pants and miniskirts on women, and other hippie styles of self-fashioning could indeed be controversial, Betty Luther Hillman illustrates how self-presentation influenced the culture and politics of the era and carried connotations similarly linked to the broader political challenges of the time. Luther Hillman’s new line of inquiry demonstrates how fashion was both a reaction to and was influenced by the political climate and its implications for changing norms of gender, race, and sexuality.