DNA Methylation and Cancer Therapy

متیلاسیون NA زیست شناسان مولکولی را از زمانی که Hotchkiss آن را تقریباً شش دهه پیش کشف کرد، گیج کرده است (Hotchkiss RDJ. Biol Cem 1948; 175:315-332). این واقعیت که ساختار شیمیایی ژنوم D ما شامل دو جزء است که به صورت کووالانسی متصل هستند، اطلاعات ژنتیکی که توسط دستگاه تکثیر DNA و متیلاسیون DNA که توسط ماشین‌های آنزیمی مستقل حفظ می‌شود، تکثیر می‌شود، به‌طور قابل‌توجهی تخیل و کنجکاوی نسل‌ها را تحریک کرده است. زیست شناسان ادولار. یک سوال واضح این بود که آیا متیلاسیون DNA حامل اطلاعات اضافی برای اطلاعات ژنتیکی است و ماهیت این اطلاعات چیست؟ این وسوسه انگیز بود که حدس بزنیم که DNA me thylation نوعی کنترل را بر برنامه ریزی مشخصات بیان ژنوم اعمال می کند. هنگامی که تکنیک‌هایی برای بررسی مشخصات متیلاسیون کل ژنوم‌ها و همچنین ژن‌های خاص در دسترس قرار گرفت، مشخص شد که الگوهای متیلاسیون DNA مختص ژن و بافت هستند و الگوهای بیان ژن با الگوهای متیلاسیون مرتبط هستند. الگوهای متیلاسیون DNA به عنوان تنها جزء ساختار شیمیایی DNA که ویژگی بافت و سلول را نشان می‌دهد، پدیدار شد. به نظر می‌رسد این داده‌ها توضیح ساده‌ای برای این معضل طولانی‌مدت ارائه می‌دهند که چگونه یک ژنوم یکسان می‌تواند خود را به اشکال مختلف در موجودات چند سلولی نشان دهد؟ بنابراین الگوی متیلاسیون DNA به تنها عامل شناخته شده ای تبدیل شده است که به DNA یک هویت سلولی منحصر به فرد می دهد.

NA methylation has bewildered molecular biologists since Hotchkiss discovered it almost six decades ago (Hotchkiss RDJ. Biol Cem 1948; 175:315-332). The fact that the chemical structure of our D genome consists of two components that are covalently bound, the genetic information that is replicated by the DNA replication machinery ana DNA methylation that is maintainea by independent enzymatic machinery, has redictably stimulated the imagination and curiosity of generations of mo­ Edular biologists. An obvious question was whether DNA methylation was a bearer of additional information to the genetic information and what was the nature of this information? It was tempting to speculate that DNA me­ thylation applied some form of control over programming of the genome s expression profile. Once techniques to probe the methylation profile of whole genomes as well as specific genes became available, it became clear that DNA methylation patterns are gene and tissue specific and that patterns of gene expression correlate with patterns of methylation. DNA methylation pat­ terns emerged as the only component of the chemical structure of DNA that exhibited tissue and cell specificity. This data seemingly provided an attrac­ tively simple explanation for the longstanding dilemma of how could one identical genome manifest itself in so many different forms in multicellular organisms? The DNA methylation pattern has thus become the only known factor to confer upon DNA a unique cellular identity.