Dirt for Art's Sake: Books on Trial from "Madame Bovary" to "Lolita"

در خاک به خاطر هنر ، الیزابت لدنسون از مشهودترین آزمایشات مبهم مدرن که شامل کتابهای رسوائی و نویسندگان آنها است ، بازگو می کند. او می پرسد ، آیا این تاریخهای حقوقی غالباً رنگی باید در مورد خود آثار و در مورد وضعیت تغییر فرهنگی که ابتدا با آنها به عنوان کثافت رفتار می کرد ، به ما بگوید و بعداً آنها را به عنوان شاهکار جشن گرفت؟

روایت لدنسون با مادام بواری آغاز می شود (فلوبرت در سال 1857 در فرانسه محاکمه شد) و با فانی هیل به پایان رسید (نوشته شده در قرن هجدهم ، در سال 1966 در ایالات متحده محاکمه شد). او ، در طول راه ، لس فلورها دو مال ، اولیس ها ، چاه تنهایی ، لیدی چاترلی ، تروپیک سرطان ، lolita ، و آثار Marquis de Sade را در نظر می گیرد. در طول تقریباً یک قرن ، لگنسون می یابد ، دو ایده که به شکل بدعت آوانگارد در حال گردش بود ، به تدریج به عنوان حقیقت پذیرفته شد و سرانجام به عنوان زمینه ای برای دفاع قانونی. اولین مورد در فرمول \"هنر به خاطر هنر\" اسیر می شود - این تصور که یک اثر هنری در یک قلمرو مستقل از اخلاق متعارف وجود دارد. دوم واقع گرایی است که توسط منتقدین خود به عنوان \"خاک به خاطر خاکی\" مورد تحسین قرار گرفته است. از نظر لدنسون ، حقیقت موضوع به خاطر هنر نزدیکتر است - \"این ایده که کار هنر ممکن است به طور مشروعیت شامل نمایش همه جنبه های زندگی ، از جمله ناخوشایند و نامطبوع باشد.

لدنسون همچنین اقتباس های سینمایی از این رمان ها را در نظر می گیرد ، از جمله آنها مادام بواری وینسنته مینلی ، استنلی کوبریک و بازسازی 1997 به کارگردانی آدریان لین ، و تلاش های مختلفی برای ترجمه آثار مشابه De Sade را به فیلم های De Sade و زندگی تبدیل می کند. نوشته شده با آگاهی شدید از مباحثات مداوم در مورد گفتار آزاد ، خاک به خاطر هنر پذیرش حقوقی و اجتماعی آثار بحث برانگیز را با حرکات انتقادی و شوخ طبعی لذت بخش نشان می دهد.

In Dirt for Art's Sake, Elisabeth Ladenson recounts the most visible of modern obscenity trials involving scandalous books and their authors. What, she asks, do these often-colorful legal histories have to tell us about the works themselves and about a changing cultural climate that first treated them as filth and later celebrated them as masterpieces?

Ladenson's narrative starts with Madame Bovary (Flaubert was tried in France in 1857) and finishes with Fanny Hill (written in the eighteenth century, put on trial in the United States in 1966); she considers, along the way, Les Fleurs du Mal, Ulysses, The Well of Loneliness, Lady Chatterley's Lover, Tropic of Cancer, Lolita, and the works of the Marquis de Sade. Over the course of roughly a century, Ladenson finds, two ideas that had been circulating in the form of avant-garde heresy gradually became accepted as truisms, and eventually as grounds for legal defense. The first is captured in the formula "art for art's sake"—the notion that a work of art exists in a realm independent of conventional morality. The second is realism, vilified by its critics as "dirt for dirt's sake." In Ladenson's view, the truth of the matter is closer to —dirt for art's sake—"the idea that the work of art may legitimately include the representation of all aspects of life, including the unpleasant and the sordid.

Ladenson also considers cinematic adaptations of these novels, among them Vincente Minnelli's Madame Bovary, Stanley Kubrick's Lolita and the 1997 remake directed by Adrian Lyne, and various attempts to translate de Sade's works and life into film, which faced similar censorship travails. Written with a keen awareness of ongoing debates about free speech, Dirt for Art's Sake traces the legal and social acceptance of controversial works with critical acumen and delightful wit.