Die Vierte Dimension der Schöpfung: Gott, Natur und Sehen in die Zeit

آیا خداوند، آن گونه که ایمان مسیحی می گوید، با جهان بینی علمی سازگار است؟

فیزیکدانان تا حد زیادی موافق هستند که علم آنها، بر اساس آزمایشات در دنیای انرژی-ماده، نمی تواند چیزی را در مورد دین رد یا اثبات کند. و با این حال این سوال همچنان مورد بحث است.

در این کتاب، راینر کومل، پروفسور فیزیک نظری، درک طبیعت در فیزیک مدرن را شرح می دهد که توسط نظریه نسبیت و مکانیک کوانتومی شکل گرفته است. بر این اساس زمان بعد چهارم جهان است. همراه با سه بعد فضایی، از انرژی در انفجار بزرگ ایجاد شد. جریان آنها از طریق تولید آنتروپی، یعنی بی نظمی که جامعه ما را به سمت بحران و آشوب سوق می دهد، قابل توجه می شود. رویدادها و ساختارهای طبیعی مشاهده شده دنیایی را به ما نشان می دهند که در آن اضداد بر هم منطبق هستند. نویسنده اشاره می کند که این \"Coincidentia Oppositorum\" نیز متعلق به خداست. به «Creatio Continua» منتهی می‌شود که در آن خداوند کل خلقت را از آغاز تا پایانش، بی‌زمان و در همه زمان‌ها می‌آفریند و می‌بیند.

این کتاب سعی می‌کند نشان دهد که ما در زمان چگونه می‌بینیم، که ممکن است روزی بتوانیم آن را به اشتراک بگذاریم. هدف آن همه کسانی است که تعجب می‌کنند ما از کجا آمده‌ایم و به کجا می‌رویم، و دیدگاهی از خدا و جهانی ارائه می‌دهد که در آن ایمان و علم به خوبی با هم هماهنگ هستند.

Ist Gott, wie ihn der christliche Glaube bekennt, vereinbar mit dem naturwissenschaftlichen Weltbild?

Physiker sind sich weitgehend darin einig, dass ihre auf Experimenten in der Energie-Materie-Welt beruhende Wissenschaft in Sachen Religion nichts widerlegen oder beweisen kann. Und dennoch wird die Frage weiterhin viel diskutiert.

Reiner Kümmel, Professor der theoretischen Physik, beschreibt in diesem Buch das Naturverständnis der modernen Physik, das von Relativitätstheorie und Quantenmechanik geprägt wird. Demgemäß ist die Zeit die vierte Dimension der Welt. Zusammen mit den drei räumlichen Dimensionen ist sie im Urknall aus Energie entstanden. Ihr Fließen macht sich durch die Produktion von Entropie, sprich Unordnung, bemerkbar, die unsere Gesellschaft in Krise und Umbruch treibt. Beobachtete natürliche Ereignisse und Strukturen zeigen uns eine Welt, in der Gegegensätze zusammenfallen. Der Autor weist darauf hin, dass diese "Coincidentia Oppositorum" auch Gott eignet. Sie führt zur "Creatio Continua", in der Gott, überzeitlich und jederzeit, die gesamte Schöpfung von ihrem Anfang bis zum Ende schafft und sieht.

Das Buch versucht eine Darstellung des Sehens in die Zeit, an dem vielleicht auch wir einst teilhaben dürfen. Es wendet sich an alle, die sich fragen, woher wir kommen und wohin wir gehen und eröffnet eine Sicht auf Gott und die Welt, in der Glaube und Naturwissenschaft gut zusammen passen.