Die Saftströme der Pflanzen

همه می دانند که گیاه زمینی با کمک ریشه های خود آب و غذا را از خاک می گیرد. باغبان تقریباً هر روز چیزی را که با آبیاری از دست می‌رود جایگزین می‌کند، کشاورز حداقل سالی یک بار با کوددهی، که روز به روز سیستماتیک‌تر می‌شود. این واقعیت که بخش نه چندان مهم غذا، یعنی کربن، توسط گیاهان زمین سبز عمدتاً از طریق برگها جذب می شود، زیرا دی اکسید کربن از هوا و نور به کربوهیدرات تبدیل می شود. ما این فرآیند را جذب اسید کربنیک یا به سادگی جذب می نامیم، مواد تشکیل شده جذب می شوند. این تغذیه از دو منبع فضایی مجزا ناگزیر منجر به دو انتقال متضاد مواد می شود: آب جذب شده توسط ریشه ها، همراه با مواد محلول در آن، عمدتاً به سمت بالا حرکت می کند. هنگامی که آب از سطوح برگ تبخیر می شود (تعریق می شود)، موادی که در کنار آن قرار می گیرند غنی می شوند، مانند ظروف دم کردن نمکدان های قدیمی. بنابراین ما این انتقال ماده را جریان شیره صعودی یا جریان تعرق می نامیم. برعکس، کربوهیدرات‌ها و سایر مواد آلی ساختمانی تشکیل‌شده در برگ‌های سبز به همه مکان‌های مورد نیاز، به‌ویژه به قسمت‌های زیرزمینی منتقل می‌شوند که قادر به فعالیت جذب خود نیستند و بنابراین به تامین مواد جذبی وابسته هستند. بنابراین ما این انتقال انبوه را جریان شیره نزولی یا جریان جذبی می نامیم.

Jeder weiß, daß die Landpflanze mit Hilfe ihrer Wurzeln aus dem Boden Wasser und Nahrung zieht. Das VerIorengegangene ersetzt der Gärtner durch fast tägliches Begießen, der Landwirt wenigstens einmal im Jahr durch eine immer planmäßiger wer­ dende Düngung. Noch immer lange nicht so allgemein bekannt wie die Ernäh­ rung der Pflanze aus dem Boden ist die Tatsache, daß ein nicht minder wichtiger Teil der Nahrung, nämlich der Kohlenstoff, von den grünen Landpflanzen ganz vorwiegend durch die Blätter als Kohlendioxyd aus der Luft aufgenommen und am Licht zu Kohlenhydraten verarbeitet wird. Wir nennen diesen Vorgang Kohlensäure-Assimilation oder auch Assimilation schlechthin, die gebildeten Stoffe Assimilate. Diese Ernährung aus zwei räumlich getrennten Quellen hat zwangsläufig zwei einander entgegen gerichtete Stoff transporte zur Folge: Das von der Wurzel aufgenommene Wasser bewegt sich samt den in ihm gelösten Stoffen vorwiegend aufwärts; wenn dann das Wasser von den Blattflächen verdunstet (transpiriert wird), so werden die mitgeführten Stoffe wie in den Sudpfannen der alten Salinen angereichert. Wir nennen daher diesen Stoff­ transport den aufsteigenden Saftstrom oder auch Transpirationsstrom. Umgekehrt bewegen sich die in den grünen Blättern gebildeten Kohlenhydrate und andere organische Baustoffe nach allen Orten des Bedarfs, insbesondere nach den unterirdischen Teilen, die zu eigener Assimilationstätigkeit unfähig und daher auf die Zu­ fuhr von Assimilaten angewiesen sind. Wir nennen daher diesen Stofftransport den absteigenden Saftstrom oder Assimilatstrom.