Die Rede von Bildung: Tradition, Praxis, Geltung - Beobachtungen aus der Distanz

آموزش یکی از مفاهیم محوری در بحث عمومی در مورد آینده مطلوب افراد و جامعه، در مورد عملکرد نظام آموزشی و فرصت های برابر و عدالت آموزشی است. در عین حال، این اصطلاح مملو از انتظارات است و کیفیت نظری آن در بهترین حالت نامشخص است. به منظور بررسی وضعیت، کارکرد و اعتبار این اصطلاح، این جلد ابتدا سنت تفکر آموزشی و تمرین صحبت در مورد آموزش را بازسازی می کند که از آن زمان با استدلال ها محدود شده است. در برابر غلبه تأکید، شک و انتقاد، سپس (II) نشان داده می شود که و چگونه آموزش در مسیر زندگی و در نظام آموزشی امکان پذیر می شود. در نهایت (III) به طور انتقادی مورد بررسی قرار می گیرد که آیا بحث از آموزش می تواند به عنوان نظریه آموزشی نیز شناسایی شود. نتیجه این است که شکل گفتار و شیوه زندگی دارای اعتبار عملی است، اما اعتبار نظری ندارد.

Bildung gehört zu den zentralen Begriffen der öffentlichen Debatte über die wünschenswerten Zukünfte von Individuen und Gesellschaft, über die Praxis des Bildungswesens und über Chancengleichheit und Bildungsgerechtigkeit. Gleichzeitig ist der Begriff mit Erwartungen überlastet und seine theoretische Qualität bestenfalls ungeklärt. Zur Prüfung von Status, Funktion und Geltung des Begriffs rekonstruiert der Band zunächst (I) die Tradition des Bildungsdenkens und die seither argumentativ verengte Praxis der Rede von Bildung. Gegen die Dominanz von Emphase, Skepsis und Kritik wird dann (II) demonstriert, dass und wie Bildung im Lebenslauf und im Bildungssystem möglich wird. Abschließend (III) wird kritisch geprüft, ob sich die Rede von Bildung auch als Bildungstheorie ausweisen kann. Redeform und Lebensform von Bildung haben, so das Fazit, zwar lebensweltliche, aber keine theoretische Geltung.