Die Redaktion als Institution der Medienethik

​تاکنون، تحریریه یک نهاد نادیده گرفته شده در زمینه اخلاق رسانه ای بوده است. این جلد توضیح می دهد که چرا این در عصر دیجیتال در حال تغییر است: از آنجا که برند روزنامه نگاری باید به عنوان یک ضامن قابل اعتماد اطلاعات در سیل دنیای دیجیتال قابل مشاهده باشد، دفاتر تحریریه از مردم اعتماد می کنند. ابزارهایی که کار تحریریه را شفاف می کند و در خدمت تضمین کیفیت، بحث در مورد مسئولیت و کیفیت را در بخش تحریریه و با عموم نهادینه می کند: به عنوان مثال مفاهیم دفاتر تحریریه باز، دفاتر بازرس یا روال ها و ساختارهای ارتقای کیفیت.

​Die Redaktion ist bislang eine vernachlässigte Institution der Medienethik. Der Band begründet, warum sich dies im digitalen Zeitalter ändert: Weil die journalistische Marke als verlässlicher Informationsgarant in der Flut der digitalen Welt sichtbar sein soll, werben Redaktionen um Vertrauen beim Publikum. Instrumente, die redaktionelles Arbeiten transparent machen und die der Qualitätssicherung dienen, institutionalisieren das Gespräch zu Verantwortung und Qualität in der Redaktion und mit dem Publikum: z.B. Konzepte offener Redaktionen, Ombudsstellen oder qualitätsfördernde Routinen und Strukturen.