Die Konstruktion des Kindes: Über Kinder und Kindheit

سوال اصلی این اثر این است که چگونه می توان کودکان را درک کرد، چگونه می توان درباره کودکان صحبت کرد و نوشت؟ طرح سوال به این صورت در عین حال اشاره به این است که نمی توان به معنای \"درست\" یا \"درست\" به آن پاسخ داد. پاسخ از فرم نمایندگی می آید. بخشی از کتاب ماهیت گفتمان‌های تربیتی در مورد کودکان را مورد پرسش قرار می‌دهد - «بدیهی گرفته‌شده» در آنها - و آنها را با مفروضات ضمنی‌شان مواجه می‌کند. بخش دوم از مثال هایی استفاده می کند تا امکان توصیف متفاوت از کودکان را آزمایش کند. تا آنجا که به مفهوم آموزش مربوط می شود، این مطالعه از سنت ایجاد شده توسط شلایرماخر پیروی می کند که کودک را انسانی خود مختار می بیند که حق داشتن آینده ای باز و خودمختار را دارد. میل به درک کودکان شامل این مسئله هرمنوتیکی است که چگونه کودکان را بفهمیم و توصیف کنیم بدون اینکه این توصیفات را با تعاریف ثابتی مرتبط کنیم. پرسش شلایرماخر: «نسل قدیمی‌تر واقعاً با جوان‌ترها چه می‌خواهد؟» 1 در چارچوب شرایط و بینش‌های مدرن مطرح شده و به صورت تحلیلی مورد توجه قرار گرفته است. انگیزه اطمینان از سنت اندیشیدن به کودکان و در نتیجه نزدیک شدن به شیوه آموزشی صحبت کردن در مورد کودکان ناشی از سالها مشاهده کودکان دبستانی در مدارس آزاد و سال اول مدرسه در مدرسه عادی بود. تحلیل گفتمان باید به درک بهتر کودکان و اعمال و تفاسیر آنها کمک کند. مشکل رابطه بین مشاهده گر و مشاهده شده، ذاتی هر تحقیقی، در توصیف کودکان لهجه خاص خود را پیدا می کند. این به چند دلیل است.

Die Leitfrage dieser Arbeit lautet Wie kann man Kinder verstehen, wie läßt sich über Kinder sprechen und schreiben? Die Frage so zu stellen, heißt zu­ gleich darauf hinzuweisen, daß sie nicht im Sinne von "richtig" oder "wahr" beantwortet werden kann. Die Antwort ergibt sich aus der Form der Darstel­ lung. Der eine Teil des Buches stellt die Art und Weise pädagogischer Diskurse über Kinder - die in ihnen enthaltenen "Selbstverständlichkeiten" - in Frage und konfrontiert sie mit ihren impliziten Annahmen. Ein zweiter Teil erprobt an Beispielen die Möglichkeit einer anderen Beschreibung von Kindern. Die Untersuchung steht -was die Auffassung über Pädagogik betrifft -in der von Schleiermacher begründeten Tradition, im' Kind einen autonomen Men­ schen zu sehen, der ein Recht auf eine offene, selbstbestimmte Zukunft hat. Kinder verstehen zu wollen, enthält das hermeneutische Problem, wie man Kinder verstehen und beschreiben kann, ohne mit solchen Beschreibungen Festschreibungen zu verbinden. Schleiermachers Frage: "Was will denn eigentlich die ältere Generation mit der jüngeren?" 1 wird im Kontext moderner Gegebenheiten und Erkenntnisse aufgegriffen und analytisch gewendet. Das Motiv, sich der Tradition des Denkens über Kinder zu vergewissern und sich so einer pädagogischen Sprechweise über Kinder anzunähern, ergab sich aus langjährigen Beobachtungen von Grundschulkindern in Freien Schulen und einem 1. Schuljahr einer Regelschule. Die Diskursanalyse soll helfen, Kin­ der und deren Handlungen und Deutungen besser zu verstehen. Das in jeglicher Untersuchung enthaltene Problem der Beziehung zwischen Beobachter und Beobachteten bekommt einen eigenen Akzent in der Be­ schreibung von Kindern. Dies aus mehreren Gründen.