Die Übungspraxis in Coachingweiterbildungen: Strukturevaluation eines ausgewählten Formats

در مطالعه تجربی خود، دنیس کلنر برای اولین بار نگاهی مستقیم به تمرین در آموزش مربیگری دارد - به عنوان فضایی از امکان و تأثیر آن بر فرآیندهای یادگیری و رشد شخصیت شرکت کنندگان در آموزش. بر اساس بازسازی‌های موردی-هرمنوتیکی توالی تمرین، یک قالب تمرین برجسته (تمرین موقعیت‌های مربیگری در یک گروه سه‌گانه/کوچک) ارزیابی می‌شود. ارزیابی ساختاری مبتنی بر پدیده‌های ساختاری بازسازی‌شده است که با پیروی از رویکرد ساختاری-نظری U.Oevermann از نظر تئوری حرفه‌ای‌سازی به دست آمده‌اند. از این نظر، مطالعه به طور خاص گفتمانی را که تاکنون توسط نظریه شایستگی شکل گرفته است، گسترش می دهد.

In ihrer empirischen Studie nimmt Denise Klenner erstmals die Übungspraxis in Coachingweiterbildungen unmittelbar in den Blick – als Möglichkeitsraum für und in ihrer Wirkung auf die Lernprozesse und Persönlichkeitsentwicklung von Weiterbildungsteilnehmern und -teilnehmerinnen. Auf der Basis objektiv-hermeneutischer Fallrekonstruktionen von Übungssequenzen wird ein prominentes Übungsformat (das Üben von Coachingsituationen in der Triade/Kleingruppe) evaluiert. Grundlage der Strukturevaluation sind dabei die rekonstruierten Strukturphänomene, die – dem strukturtheoretischen Ansatz U. Oevermanns folgend – professionalisierungstheoretisch eingeholt werden. In diesem Sinne erweitert die Studie gezielt den bisher kompetenztheoretisch geprägten Diskurs.