Dictionnaire Argot-Français

دسته بندی: خارجی: فرانسوی
ویرایش:  
نویسندگان: Hayard N.  
سری:  
 
ناشر:  
سال نشر:  
تعداد صفحات: 0 
زبان: French 
فرمت فایل : HTM (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) 
حجم فایل: 103 کیلوبایت 

قیمت کتاب (تومان) : 75,000

پروژه گوتنبرگ، 2006. - کتاب الکترونیکی №18024. ناپلئون هایارد یکی از مردانی بود که مردم و آداب و رسوم زمان ما را به خوبی می شناخت. بنابراین اسنادی که امروز در اختیار عموم قرار می‌دهیم، نتیجه زندگی دوست ماست. ما نباید انتظار داشته باشیم که در اینجا کار علمی پیدا کنیم. مانند لغت نامه های آلفرد دلوا، ژان ریگو، لوردان لارچی یا چارلز ویرمیتر. هایارد آنچه را که شنید، بدون تحقیق در مورد اینکه آیا این عبارات ارتباطی با زبان عامیانه کلاسیک دارد یا خیر، یادداشت کرد: عبارت مرسلوت‌های باستانی، معبد، یا باریرها. زبان عامیانه هر از گاهی تغییر می کند و از نسلی به نسل دیگر با خودش بی شباهت می شود. یکی از نویسندگان عامیانه قدیمی، اولیویه کرو، در قرن شانزدهم این موضوع را به این صورت توضیح داد: \"آنها دانشمندترین و ماهرترین بازاریان هستند. همه عامیانه کسانی که عامیانه را به زبان عامیانه می آموزند، کسانی که جرأت می کنند، کم می کنند، عامیانه را هر طور که می خواهند اصلاح می کنند، و این قدرت را دارند که در همه چیز بدون مبهم بودن تقلب کنند.\" این جملات امروزی با هیچ پشتی، خاردار یا بلند شدن در هوا قابل درک نیست. که ثابت می‌کند که زبان عامیانه از زمان سرگردان‌ها و اراذل دیوان معجزات اصلاح و ساده‌سازی شده است. ما فقط در این فرهنگ لغت با اصطلاحاتی که در حال حاضر استفاده می‌شوند، برخورد خواهیم کرد. ما معتقد نبودیم که لازم باشد عباراتی را که فقط کلمات تحریف شده فرانسوی هستند، که فقط پیشوند و پایان آنها تغییر داده شده است، مانند جاوه یا زبان عامیانه louchèbem بگنجانیم. این عبارات متعلق به اصطلاحات مختلف است و نه به عامیانه واقعی. اینکه کنجکاوها آنجا حواس پرتی پیدا می کنند، که افراد صادق از آن سلاح دفاعی در برابر جنایتکاران می گیرند، این همه چیز است. نویسنده امیدوار بود.

Project Gutenberg, 2006. - EBook №18024. Napoléon Hayard fut un des hommes qui connurent le mieux les gens et les mœurs de notre époque. La documentation que nous livrons aujourd'hui au public, est donc le résultat de la vie même de notre ami. On ne doit pas s'attendre à trouver ici un travail d'érudition, comme les dictionnaires d'Alfred Delvau, Jean Rigaud, Lorédan Larchey ou Charles Virmaître. Hayard a noté ce qu'il entendait, sans rechercher si les expressions avaient quelques liens de parenté avec les argots classiques: celui des antiques mercelots, celui du Temple, ou celui des Barrières. L'argot se modifie d'époque en époque et devient, d'une génération à l'autre, dissemblable à lui-même. Un argotier archaïque, Ollivier Chéreau, l'expliquait ainsi déjà au XVIe siècle: «Ce sont les plus sçavants les plus habiles marpants de. toutime l'argot. qui enseignent le jargon à rouscailer bigorne, qui ostent, retranchent, réforment l'argot ainsi qu'ils veulent, et ont puissancede trucher sur le toutime sans ficher floutière.» Ces phrases ne seraient aujourd'hui comprises par aucun dos, barbeou monte-en-l'air. Ce qui prouve que l'argot s'est modifié et simplifié depuis les cagouts et truands de la Cour des Miracles. On ne rencontrera dans ce dictionnaire, que des termes actuellement en usage. Nous n'avons pas cru devoir faire figurer les locutions qui ne sont que des mots français déformés, dont on a seulement altéré le préfixe et la terminaison, comme le javanais ou l'argot de louchèbem. Ces locutions appartiennent à divers jargons et non au véritable argot. Que les curieux y trouvent quelque distraction, que les honnêtes gens y puisent une arme de défense contre les malfaiteurs, c'est tout ce qu'ambitionnait l'auteur.