Dewey for a New Age of Fascism: Teaching Democratic Habits

در طول ظهور فاشیسم در اوایل قرن بیستم، فیلسوف آمریکایی و اصلاح طلب آموزشی جان دیویی استدلال کرد که بزرگترین تهدید برای دموکراسی یک رژیم سیاسی یا حتی یک قدرت خارجی متجاوز نیست، بلکه مجموعه ای از تمایلات یا نگرش ها است. گرچه به خودی خود فاشیستی نیست، اما این عادات فکری - فردگرایی خشن و ناسیونالیسم ایدئولوژیک - شالوده فاشیسم را ایجاد می کند. در این مطالعه، ناتان کریک از تفکر اجتماعی و فلسفه آموزش دیویی برای ارائه بینش و منابعی برای دگرگونی سیاست امروزی ما استفاده می‌کند.

از طریق مطالعه دقیق نوشته‌های سیاسی و نظریه آموزشی دیویی، کریک دیدگاه دیویی را شرح می‌دهد. چشم انداز زندگی اجتماعی دموکراتیک و آموزش مورد نیاز برای پایه گذاری آن. او نشان می‌دهد که برای دیویی، ارتباطات برای پرورش همدردی، هوش و خلاقیت ضروری است - عادات فکری که هسته فرهنگ دموکراتیک را تشکیل می‌دهند. کریک سپس برنامه درسی گسترده ای از منطق، زیبایی شناسی و بلاغت را برای القای این عادات در کلاس ارائه می کند و استدلال می کند که اگر می خواهیم با چالش فاشیسم روبرو شویم، باید این هنرهای جدید را طوری آموزش دهیم که گویی تمدن ما به آن وابسته است – زیرا در عصر جدید ما در سیاست، چنین است.

این کتاب جامع و عملی، مدلی تجربی از آموزش را ارائه می‌کند که می‌تواند در سراسر برنامه درسی علوم انسانی اعمال شود. برای معلمان نویسندگی، انشاء، و بلاغت و همچنین محققان و دانشجویان مطالعات ارتباطات، تعلیم و تربیت و تئوری سیاسی مورد علاقه خواهد بود.

During the rise of fascism in the early twentieth century, American philosopher and educational reformer John Dewey argued that the greatest threat to democracy was not a political regime or even an aggressive foreign power but rather a set of dispositions or attitudes. Though not fascist in and of themselves, these habits of thought―rugged individualism and ideological nationalism―lay the foundation for fascism. In this study, Nathan Crick uses Dewey’s social thought and philosophy of education to provide insight into and resources for transforming our present-day politics.

Through a close reading of Dewey’s political writings and educational theory, Crick elaborates Dewey’s vision of democratic social life and the education required for its foundation. He shows that for Dewey, communication is essential to cultivating sympathy, intelligence, and creativity―habits of thought that form the core of democratic culture. Crick then lays out a broad curriculum of logic, aesthetics, and rhetoric for inculcating these habits in the classroom, arguing that if we are to meet the challenge of fascism, we must teach these new arts as if our civilization depends on it―because in our new age of politics, it does.

Comprehensive and pragmatic, this book presents an experimental model of education that can be applied across the humanities curriculum. It will be of interest to teachers of writing, composition, and rhetoric as well as scholars and students of communication studies, pedagogy, and political theory.