Development and Engineering of Dopamine Neurons

انتقال دهنده عصبی دوپامین به تازگی پنجاهمین سالگرد تولد خود را جشن گرفته است. کشف دوپامین به عنوان یک موجود عصبی در اواخر دهه 1950 و این تصور که در انتقال عصبی نقش دارد، نقطه عطفی در زمینه تحقیقات علوم اعصاب بوده است. این نقطه عطف آغاز دوره ای بود که مغز را به عنوان مجموعه ای یکپارچه از سیستم های عصبی مورد بررسی قرار داد که می توان آنها را بر اساس هویت انتقال دهنده های عصبی تشخیص داد، و مهمتر از همه، که در آن فرد شروع به شناسایی محل بیماری مغزی کرد. سیستم دوپامینرژیک مزودی انسفالیک (mdDA) که قبلاً به عنوان سیستم دوپامینرژیک مغز میانی شناخته می شد، از زمان کشف خود توجه زیادی را به خود جلب کرده است. شناسایی اولیه دوپامین به عنوان یک انتقال‌دهنده عصبی در سیستم عصبی مرکزی (CNS) و ارتباط آن با اختلالات روان‌پزشکی و عصبی، تعداد زیادی از مطالعات عصبی شیمیایی، دارویی و ژنتیکی را در مورد عملکرد نورون‌های دوپامین و پیش‌بینی‌های آنها تحریک کرده است. در دهه گذشته، مطالعات بر روی بیان و توسعه ژن، دانش این جمعیت عصبی را افزایش داده و سطح جدیدی از پیچیدگی را آشکار کرده است. شروع کالبد شکافی مولکولی سیستم mdDA با شبیه‌سازی و شناسایی Nurrl و Pitx3 مشخص شده است. نشان داده شد که این فاکتورهای رونویسی در طول توسعه mdDA عملکرد مهمی دارند. این مطالعات اولیه با شناسایی بسیاری از پروتئین‌های دیگر، که عملکردی حیاتی در ایجاد یک ناحیه مجاز نورون دوپامین، القای پیش‌سازها، القای تفاوت پایانه‌ای و در نهایت حفظ مخزن عصبی mdDA دارند، دنبال شد. >

Theneurotransmitter dopamine has just celebrated its 50thbirthday. The discovery of dopamine as a neuronal entity in the late 1950s and the notion that it serves in neurotransmission has been a milestone in the field of neuroscience research. This milestone marked the beginning of an era that explored the brain as an integrated collection of neuronal systems that one could distinguish on basis of neurotransm- ter identities, and importantly, in which one started to be able to pinpoint the seat of brain disease. The mesodiencephalic dopaminergic (mdDA) system, previously designated as midbraindopaminergic system, has received much attention since its discovery. The initial identification of dopamine as a neurotransmitter in the central nervous system (CNS) and its relevance to psychiatric and neurological disorders have stimulated a plethora of neurochemical, pharmacological and genetic studies into the function of dopamine neurons and theirprojections. In the last decade, studies on gene expression and development have further increased the knowledge of this neuronal population and have unmasked a new level of complexity. The start of the molecular dissection of the mdDA system has been marked by the cloning and characterization ofNurrl and Pitx3. These transcription factors were shown to have a critical function during mdDA development. These initial studies have been followed by the identification of many other proteins, which have a crucial function in the creation of a dopamine neuron permissive region, induction of precursors, induction of terminaldifferent- tion and finally maintenance of the mdDA neuronal pool.