Design and impact of water treaties: Managing climate change

این مطالعه راهی منحصر به فرد برای استفاده از ادبیات موجود برای توضیح موفقیت معاهدات در مدیریت تنش هیدرولوژیکی ارائه می دهد. مفاهیم اصلی مشتق از ادبیات به عنوان هفت دسته مکانیسم معاهده (ویژگی، مدیریت عدم قطعیت، اجرا، ارتباطات، انعطاف‌پذیری، یکپارچگی و مقیاس) خلاصه می‌شوند و برای شکل‌دهی انعطاف‌پذیری نهادی یک معاهده مهم فرض می‌شوند. نشان داده شده است که طراحی معاهده نقش مرتبط و مهمی در شکل دادن به مدیریت حوضه دارد تا کشورها بهتر به اهداف خود در شرایط آب و هوایی در حال تغییر دست یابند.

This study presents a unique way to utilize the existing literature to explain the success of treaties in managing hydrologic stress. Literature-derived core concepts are summarized as seven treaty mechanisms categories (specificity, uncertainty management, enforcement, communications, flexibility, integrativeness, and scale) and are hypothesized as important for shaping the institutional resiliency of a treaty. Treaty design is shown to have a relevant and important role in shaping basin management so that nations may better achieve their goals in a changing climate.