Deleuze and the Schizoanalysis of Dystopia

این کتاب تاریخ روشنگری از ادبیات دیستوپیایی را ارائه می‌کند و آن را در طرح‌واره‌های مفهومی دلوز و گاتاری ادغام می‌کند. برخلاف نمونه‌های قبلی دیستوپیا که بازنمایی‌هایی از آینده‌ای محتمل را به تصویر می‌کشد که به‌طور قابل ملاحظه‌ای بدتر از جامعه کنونی است، دیستوپیای معاصر اغلب تمایل دارد بازنمایی تقریباً تمثیلی از جامعه کنونی را به تصویر بکشد. چوکای نبی اوغلو با ردیابی تغییر دیستوپیا از استعلایی به سوی ماندگاری با ظهور سرمایه داری نئولیبرال متاخر و جوامع کنترل، به طرز ماهرانه ای طبقه بندی جدیدی از داستان های دیستوپیایی را برای پرداختن به این پویایی در حال تغییر می سازد.

همراه با کاوش ظریف نمونه های قبلی و بعدی این ژانر توسط جورج اورول، آلدوس هاکسلی، سوزان کالینز، ورونیکا راث، ویلیام گیبسون، مکس بری، دیو اگرز، سیندی پون، و تحسین یوسل همراه با تجزیه و تحلیل غنی و ظریف از ایستگاه خیابان پردیدو چین میویل و سه گانه MaddAddam مارگارت اتوود، این کتاب نه تنها به دنبال ردیابی دگرگونی دیستوپیا در نور است. دگرگونی فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در سرتاسر جهان، بلکه برای انجام یک خوانش اسکیزوآنالیستی از دیستوپیا، در نتیجه زمینه تحقیق هیجان انگیزی را برای محققان دلوزی باز می کند.

This book offers an insightful history of dystopian literature, integrating it within the conceptual schemas of Deleuze and Guattari. Unlike earlier examples of dystopia which depict representations of a possible future that is remarkably worse than present society, contemporary dystopia often tends to portray an almost allegorical re-presentation of present society. Tracing dystopia’s shift from transcendence towards immanence with the rise of late neoliberal capitalism and control-societies, Çokay Nebioğlu skilfully constructs a new taxonomy of dystopian fiction to address this changing dynamic.

Accompanied by a subtle exploration of earlier and later examples of the genre by George Orwell, Aldous Huxley, Suzanne Collins, Veronica Roth, William Gibson, Max Barry, Dave Eggers, Cindy Pon, and Tahsin Yücel along with rich and nuanced analysis of China Mieville’s Perdido Street Station and Margaret Atwood’s MaddAddam trilogy, the book seeks not only to track the transformation of dystopia in light of worldwide cultural, political and economic transformation, but also to conduct a schizoanalytic reading of dystopia, thus opening up an exciting field of enquiry for Deleuzian scholars.