Degradation Phenomena on Polymeric Biomaterials

به‌طور سنتی، کنفرانس‌های بین‌المللی lTV - Biomate بر روی مشکلات مهندسی پزشکی، مشکلاتی که هنوز حل نشده‌اند، مورد علاقه اصلی هستند و دارای ویژگی‌های بین‌رشته‌ای هستند، تمرکز می‌کنند. در سال 1983، بخش مهندسی بیومدیکال مؤسسه فناوری نساجی و مهندسی شیمی، دنکندورف، با کنفرانسی در مورد استفاده از پلی یورتان ها در زیست پزشکی آغاز به کار کرد. سه سال بعد،. در سال 1986 پیشرفت در توسعه و استفاده از پلی یورتان ها به عنوان موضوع کنفرانس انتخاب شد. باید متوجه می شد که مشکلات تخریب همچنان بر بحث ها حاکم بود. موضوعات اصلی بحث عبارت بودند از: علل انحطاط چیست؟ چگونه می توان از آنها جلوگیری کرد؟ محصولات تخریب چیست و آیا بر بدن انسان تأثیر می گذارد؟ چگونه می توان تخریب را به تاخیر انداخت؟ چگونه می توان آزمایش های آزمایشگاهی را تسریع کرد و چگونه نتایج می توانند رفتار درون تنی مواد را پیش بینی کنند؟ چگونه آزمایش های آزمایشگاهی با آزمایش های حیوانی و رفتار در بدن انسان ارتباط دارد؟ در سومین کنفرانس در سال 1989، سخنرانان بر استفاده از منسوجات در پزشکی متمرکز شدند. دوباره مشکل تخریب به طور فشرده مورد بحث قرار گرفت و با شکست ایمپلنت های نساجی، تخریب پلیمرهای آرامید یا تخریب مواد بخیه قابل جذب نشان داده شد. مثال‌ها روشن می‌کنند که تخریب ممکن است یک ویژگی مطلوب یا نامطلوب ایمپلنت باشد.

Tradi tionally, the International lTV - Conferences on Biomate­ rials are focussing on problems in Biomedical Engineering, problems, which are still unsolved, of main interest, and which are of interdisciplinary character. In 1983, the Division of Biomedical Engineering of the Institute of Textile Technology and Chemical Engineering, Denkendorf, started wi th a conference about the use of polyurethanes in biomedicine. Three years later,. in 1986, progress in development and use of polyurethanes was selected as conference topic. It had to be realized that degradation problems were still dominating the discussions. The main discussion topics were: What are the causes for the degradation? How can one prevent them? What are the degradation products, and do they affect the human body? How can one simu­ late the degradation? How can one accelerate the in vitro tests and how can the results predict the in vivo behaviour of the material? How do in vitro tests correlate with animal tests and the behaviour in the human body? At the third conference in 1989, the speakers focused on the use of textiles in medicine. Again the problem of degradation was discussed intensively and demonstrated by the failure of textile implants, the degradation of aramide polymers or the degradation of resorbable suture materials. The examples make clear, that degradation may be a desired or undesired property of an implant.