Defective Institutions: A Protocol for the Republic

نقص موسسات اساس نهادگرایی را لغو می کند. در نهادهای کلاسیک-که به دلیل ناکافی از عدم موفقیت حاکمیت تحت نولیبرالیسم-در معرض ناکافی قرار نمی گیرند-منجر به دموکراسی بیشتر ، افقی بیشتر یا زندگی عادلانه تر نمی شوند. اعتماد به جایگاه تصمیم گیری ها ، در اختیار موارد پیشین ، در انسجام ، قدرت ، استمرار یا استحکام مؤسساتی که این تصمیمات و قوانینی را که آنها می پوشند ، معتبر و جلوه می دهد ، اعتماد ندارد. برعکس: نهاد کلاسیک تصور شده و ایمان ما به آن در قلب نئولیبرال و خشونت نژادی قرار دارد. > مؤسسات معیوب گزینه دیگری را ارائه می دهد ، که همچنین جایگزینی برای چهره های حاکمیت مرتبط با برداشت لیبرال از دولت است: یک جمهوریخواه بی نظیر متشکل از نهادهای معیوب ، با ضرورت لغو آنها کتاب Lezra از صحنه های ابتدایی نهاد سیاسی غربی - شهر ؛ خانواده ؛ دانشگاه ؛ شخص اول ؛ \"نژاد\" - از طریق کار اخیر در فلسفه ترجمه ، مطالعات استعماری ، لغو گرایی ، افروپیسم و ​​انتقادات آن ، psvchoanalysis و موسیقی شناسی. span> و موسسه ، Lezra شجرهایی از نهادگرایی معاصر (از دورکیم و هاوریو تا Searle) را گرد هم می آورد. حساب های پس از مارکسیستی ایالت (Balibar ، Abensour) ؛ آنارشیسم فلسفی و انسان شناسی (ولف ، مالابو ، گرابر ، اسکات) ؛ نظریه حقوقی انتقادی (تجزیه و تحلیل Marbury v. Madison و همچنین Dobbs v. Jackson) ؛ نسخه های قاره ای و تحلیلی و انتقادات بنیادی گرایی (هایدگر ، لیوتارد و باتلر ؛ کوین ، سیرل و خوب). و لغو گرایی سیاسی و جامعه شناختی (لوئیس ، اوبراین).

در زمانی که برخی خواستار تقویت مؤسسات و دفاع از آزادی هایی هستند که ظاهراً توسط چنین موسساتی محافظت می شوند ، و سایرین برای تخریب مؤسساتی که مدت ها ستمگر بوده اند ، کتاب Lezra چارچوبی جدید برای مقابله با موسسات ارائه می دهد ضرورت و لغو لازم آنها.

Defective Institutions overturns the basis of institutionalism. Faith in classic institutions―exposed as clamorously inadequate by the failure of governance under neoliberalism--does not result in greater democracy, greater horizontality, or more equitable living. Nor does trust in the standing of decisions, in the authority of antecedent cases, in the coherence, strength, continuity, or solidity of the institutions that frame and render legitimate these decisions and the rules they buttress. To the contrary: the classically-imagined institution and our faith in it lie at the heart of neoliberal unfreedom and racialized violence.

Working at the point of contact and conflict between socialist and anarcho-philosophical traditions, Defective Institutions offers an alternative, which is also an alternative to the figures of governance associated with the liberal conception of the state: an aberrant republicanism comprised of defective institutions, run through with the necessity of their abolition. Lezra’s book moves from the primitive scenes of Western political institution―the city; the family; the university; the first person; “race”―through recent work in the philosophy of translation, decolonial studies, abolitionism, Afropessimism and its critiques, psvchoanalysis, and musicology.

To offer an original wedding of abolition and institution, Lezra brings together genealogies of contemporary institutionalism (from Durkheim and Hauriou to Searle); post-Marxist accounts of the state (Balibar, Abensour); philosophical and anthropological anarchism (Wolff, Malabou, Graeber, Scott); critical legal theory (analyses of Marbury v. Madison as well as Dobbs v. Jackson); continental and analytic versions and critiques of foundationalism (Heidegger, Lyotard and Butler; Quine, Searle and Fine); and political and sociological abolitionism (Lewis, O’Brien).

At a time when some call for strengthening institutions and for defending liberties ostensibly protected by such institutions, and others long for the destruction of institutions that have long been oppressive, Lezra’s book offers today’s Left a new framework for confronting institutions’ necessity and their necessary abolition.