Dancing with Bigotry: Beyond the Politics of Tolerance

با نزدیک‌تر شدن به پایان قرن، یکی از مهم‌ترین چالش‌هایی که معلمان در ایالات متحده با آن مواجه هستند، شبح یک "جنگ قومی و فرهنگی" است - یک عبارت رمزی که موجب بی‌اعتنایی جامعه ما نسبت به نژادپرستی می‌شود. در رقص با تعصب، مکدو و بارتولومه از نمونه‌هایی از رسانه‌های جمعی، فرهنگ عامه، و سیاست استفاده می‌کنند تا موقعیت‌های بزرگ‌تری را که معلمان با آن روبرو هستند و اینکه چگونه این نوع استدلال در بسیاری از تحقیقات دانشگاهی و بلاغت نادیده گرفته می‌شود، استفاده می‌کنند. آنها همچنین بررسی می کنند که چرا باید منابع "آموزش عمومی انبوه" را در نظر گرفت. دانشگاه باید درک کند که مطبوعات و رسانه های جمعی مردمی نسبت به سایر منابع آموزشی در دسترس شهروندان ایالات متحده، افراد بیشتری را در مورد مسائل مربوط به قومیت و نژاد آموزش می دهند. با دوری از رسانه های جمعی، مربیان چیزهای بدیهی را از دست می دهند - آموزش عمومی بیشتر توسط رسانه ها انجام می شود تا معلمان، استادان یا هر شخص دیگری. رقص با تعصب، مکانیسم‌های ایدئولوژیکی را که نظم اجتماعی نژادپرستانه را شکل می‌دهند و حفظ می‌کنند، روشن می‌کند، در حالی که بحث را فراتر از دوتایی تقلیل‌گرای نژادپرستی سفید در مقابل سیاه می‌برد. مکدو و بارتولومه با بحث در مورد پیچیدگی‌های اجتماعی، از جمله پاکسازی قومی، جنگ‌های فرهنگی، هژمونی، رنج‌های انسانی، و تشدید بیگانه‌هراسی، توضیح می‌دهند که چرا ضروری است که ما درک دقیقی از اینکه چگونه ایدئولوژی زیربنای همه گفتمان‌ها و کنش‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است، به دست آوریم. این کتاب نشان می‌دهد که ضروری است ما از معنای آموزش برای شهروندان منتقد در جهان چند نژادی و چند فرهنگی قرن بیستم که همیشه در حال افزایش است، قدردانی کنیم.

As the end of the century draws closer, one of the most pressing challenges facing educators in the United States is the specter of an 'ethnic and cultural war' - a code phrase that engenders our society's licentiousness toward racism. In Dancing With Bigotry, Macedo and Bartolomé use examples from the mass media, popular culture, and politics to illustrate the larger situations facing educators and how this type of argument is both ignored in much of the academic research and rhetoric. They also examine why it is essential to take on the sources of 'mass public education.' Academia needs to understand that the popular press and mass media educate more people about issues regarding ethnicity and race than all other sources of education available to U.S. citizens. By shunning the mass media, educators are missing the obvious - more public education is done by the media than by teachers, professors, or anyone else. Dancing with Bigotry sheds light on the ideological mechanisms that shape and maintain the racist social order, while moving the discussion beyond the reductionist binarism of White versus Black racism. Discussing social complexities, including ethnic cleansing, culture wars, hegemony, human sufferings, and intensified xenophobia, Macedo and Bartolomé explain why it is essential that we gain a nuanced understanding of how ideology underlies all social, cultural, and political discourse and actions. This book shows that it is imperative that we appreciate what it means to educate for critical citizenry in the ever-increasing multiracial and multicultural world of the twentieth century.