Cyclic Nucleotides: Part II: Physiology and Pharmacology

نوکلئوتیدهای حلقوی به شدت در پیامدهای تحریک یا مسدود کردن گیرنده‌ها دخالت دارند. بنابراین، درک بیوشیمی نوکلئوتیدهای حلقوی باید برای فارماکولوژیست ها مهم باشد. فارماکولوژی علمی است که از جمله به بررسی ترکیبات شیمیایی می‌پردازد که بر فیزیولوژی سلول‌ها، بافت‌ها و اندام‌ها تأثیر می‌گذارند. غالباً فارماکولوژیست‌ها تأثیر غلظت‌های پایین دارو بر روی بافت را با استناد به حضور گیرنده‌ای روی سطح سلول توضیح می‌دهند. فارماکولوژیست های سنتی در شناسایی و طبقه بندی ویژگی های گیرنده ها سرآمد بودند. تک نگاری A. J. CLARK در سری قبلی کتاب راهنمای فارماکولوژی تجربی (CLARK 1937) ریاضیات نهفته در رویکرد سنتی دارویی نسبت به گیرنده ها را خلاصه کرد. با این حال، فارماکولوژی کلاسیک، طبق ماهیت خود، اطلاعات مفید کمی در مورد رویدادهای درون سلولی که در نتیجه اشغال یک گیرنده رخ می‌دهند، ارائه می‌کند. به عنوان مثال، ALQUIST (1948) بتا آدرنوسپ tor را شناسایی کرد، اما او هیچ بینشی در مورد اینکه چگونه تحریک گیرنده باعث ایجاد پاسخ های فیزیولوژیکی بافت خاص می شود، ارائه نکرد. کشف AMP حلقوی توسط RALL و SUTHERLAND (رجوع کنید به RALL، جلد I) منجر به تحقیقات بیوشیمیایی بسیاری از گیرنده های مختلف (از جمله گیرنده بتا ALQUIST) شد که یک نوکلئوتید حلقوی را به عنوان یک عامل مشترک در مکانیسم های بیوشیمیایی که اشغال را ترجمه می کنند، به اشتراک گذاشتند. گیرنده ها به اثرات فیزیولوژیکی. ده سال پیش، ROBISON و همکاران، در مقدمه ای بر تک نگاری خود در مورد نوکلئوتیدهای حلقوی. (1971) در مورد رشد سریع علاقه به نوکلئوتیدهای حلقوی در طی سالهای قبل اظهار نظر کرد.

Cyclic nucleotides are intimately involved in the consequences of either stimulation or blockade of receptors; therefore, an understanding of the biochemistry of cyclic nucleotides ought to be important for pharmacologists. Pharmacology is a science that among other things investigates chemical compounds that affect the physiology of cells, tissues and organs. Frequently pharmacologists account for the effect of low concentrations of a drug upon a tissue by invoking the presence of a receptor upon the surface of the cell. Traditional pharmacologists excelled at identifying and classifying the properties of receptors. A. J. CLARK'S monograph in the earlier series of the Handbook of Experimental Pharmacology (CLARK 1937) summarized the mathematics underlying the traditional pharmacological approach towards receptors. By its nature, however, classic pharmacology provided little useful information about the intracellular events occurring as a consequence of occupying a receptor; for example, ALQUIST (1948) identified the beta-adrenocep­ tor, but he did not provide any insight into how stimulation of the receptor produces tissue-specific physiological responses. The discovery of cyclic AMP by RALL and SUTHERLAND (see RALL, Vol. I) led to biochemical investigations of many different receptors (including ALQUIST'S beta-adrenoceptor) that share a cyclic nucleotide as a common factor in the biochemical mechanisms that translate the occupancy of receptors into physiological effects. Ten years ago, in the introduction to their monograph on cyclic nucleotides, ROBISON et al. (1971) commented on the rapid growth of interest in cyclic nucleotides over the preceding years.