Contextualisms in Epistemology

زمینه گرایی به یکی از پارادایم های پیشرو در معرفت شناسی معاصر تبدیل شده است. طبق این دیدگاه ، هیچ استاندارد دانش مستقل از زمینه وجود ندارد ، و در نتیجه ، تمام توصیفات دانش حساس به متن هستند. متنی گرایان ادعا می کنند که حساب آنها این تجزیه و تحلیل به ما امکان می دهد تا برخی از مشکلات اصلی معرفت شناختی مانند پارادوکس شکاک و پارادوکس قرعه کشی را برطرف کنیم و این امر به ما کمک می کند تا داده های مختلف زبانی را در مورد توصیفات دانش توضیح دهیم. سهولت ظاهری که به نظر می رسد متنی گرایی به نظر می رسد تعداد زیادی از معرفت شناختی معرفت شناختی باعث جلب توجه علاقه به آن شده است. معرفی ویراستاران توسعه تاریخی جنبش متنی گرا را ترسیم می کند و نظرسنجی و تحلیل استدلال ها و مواضع اصلی آن را ارائه می دهد. مقالات ، از جمله ، مشکلات اصلی و چشم اندازهای متناسب با معنایی (یا مکالمه) و رویکردهای جایگزین اصلی آن مانند متناسب بودن استنباطی (یا مسئله) ، زمینه گرایی معرفتی و زمینه سازی فضیلت را کشف می کنند. آنها همچنین ارتباطات بین زمینه گرایی و خاص گرایی معرفتی و بین زمینه گرایی و حسابهای ثبات دانش را بررسی می کنند.

Contextualism has become one of the leading paradigms in contemporary epistemology. According to this view, there is no context-independent standard of knowledge, and as a result, all knowledge ascriptions are context-sensitive. Contextualists contend that their account this analysis allows us to resolve some major epistemological problems such as skeptical paradoxes and the lottery paradox, and that it helps us explain various other linguistic data about knowledge ascriptions. The apparent ease with which contextualism seems to solve numerous epistemological quandaries has inspired the burgeoning interest in it.

This comprehensive anthology collects twenty original essays and critical commentaries on different aspects of contextualism, written by leading philosophers on the topic. The editors’ introduction sketches the historical development of the contextualist movement and provides a survey and analysis of its arguments and major positions. The papers explore, inter alia, the central problems and prospects of semantic (or conversational) contextualism and its main alternative approaches such as inferential (or issue) contextualism, epistemic contextualism, and virtue contextualism. They also investigate the connections between contextualism and epistemic particularism, and between contextualism and stability accounts of knowledge.