Coming to Narrative: A Personal History of Paradigm Change in the Human Sciences

پروفسور ارجمند آرتور بوشنر، رئیس سابق انجمن ملی ارتباطات، با تأمل در 50 سال فعالیت دانشگاهی، تاریخچه ای زنده را فاش می کند، چه آکادمیک و چه شخصی، که با بسیاری از تغییرات پارادایم در علوم انسانی الهام گرفته از چرخش مشابه است. به سمت روایت او نشان می‌دهد که چگونه علوم انسانی – به‌ویژه در حوزه‌های تئوری بین فردی، خانوادگی و ارتباطی خودش – از علومی که به سمت پیش‌بینی و کنترل متمرکز شده‌اند به علوم تفسیری متمرکز بر جستجوی معنا از طریق شیوه‌های تحقیق کیفی، روایی و قوم‌نگاری تکامل یافته‌اند. او مشارکت نظری بزرگانی مانند بیتسون، لینگ، گافمن، هنری، گرگن و ریچاردسون را در این تحول تشریح می‌کند. بوشنر با استفاده از اشکال متنوع روایت، تئوری و داستان را به طور یکپارچه لایه بندی می کند و زندگی حرفه ای و شخصی خود را با زمینه های اجتماعی و تاریخی که در آن شکل گرفته اند در هم می آمیزد.

Reflecting on a 50 year university career, Distinguished Professor Arthur Bochner, former President of the National Communication Association, discloses a lived history, both academic and personal, that has paralleled many of the paradigm shifts in the human sciences inspired by the turn toward narrative. He shows how the human sciences—especially in his own areas of interpersonal, family, and communication theory—have evolved from sciences directed toward prediction and control to interpretive ones focused on the search for meaning through qualitative, narrative, and ethnographic modes of inquiry. He outlines the theoretical contributions of such luminaries as Bateson, Laing, Goffman, Henry, Gergen, and Richardson in this transformation. Using diverse forms of narration, Bochner seamlessly layers theory and story, interweaving his professional and personal life with the social and historical contexts in which they developed.