Colours in the development of Wittgenstein's Philosophy

این کتاب نقش متفاوت و مهمی را که رنگ در توسعه فلسفه ویتگنشتاین ایفا می‌کند، ارائه و مورد بحث قرار می‌دهد. زمانی که گفته بود «رنگ‌ها ما را به فلسفه‌ورزی تشویق می‌کنند»، موضوع رنگ یکی از موضوعاتی بود که ویتگنشتاین در طول زندگی حرفه‌ای خود دائماً به آن بازگشت. از یادداشت‌های او، 1914-1916و Tractatus Logico-Philosophicus گرفته تا نکاتی درباره رنگ‌ها و درباره یقین که پس از مرگ منتشر شد. i>، این کتاب به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه دیدگاه او نسبت به مسائل فلسفی به طور کلی و دیدگاه او در مورد رنگ ها به طور خاص در طول زمان به طور قابل توجهی تغییر کرده است. با توجه خاص به دوره موسوم به میانجی او، رویکردی مبتنی بر مورد برای ارائه رنگ در متون این دوره از برخی نکات در فرم منطقی و نکات فلسفی اتخاذ می کند. i> به نوشتن بزرگ خود.

This book presents and discusses the varying and seminal role which colour plays in the development of Wittgenstein’s philosophy. Having once said that “Colours spur us to philosophize”, the theme of colour was one to which Wittgenstein returned constantly throughout his career. Ranging from his Notebooks, 1914-1916 and the Tractatus Logico-Philosophicus to the posthumously published Remarks on Colours and On Certainty, this book explores how both his view of philosophical problems generally and his view on colours specifically changed considerably over time. Paying particular attention to his so-called intermediary period, it takes a case-based approach to the presentation of colour in texts from this period, from Some Remarks on Logical Form and Philosophical Remarks to his Big Typescript.