Cold War, cool medium television, McCarthyism, and American culture

اگرچه عقل متعارف ادعا می‌کند که تلویزیون در سرکوب‌های جنگ سرد آمریکا همدست است، دوهرتی استدلال می‌کند که در طول جنگ سرد، از طریق تلویزیون، آمریکا در واقع به مکان بردبارتری تبدیل شد. او برنامه های تلویزیونی و تفسیرهای معاصر اواخر دهه 1940 تا اواسط دهه 1950 را بررسی می کند - همه چیز از اکنون ببینید تا من لوسی را دوست دارم، از کانال های قرمز تا نوشته های والتر وینچل. و هدا هاپر دوهرتی با اجرای مجدد برنامه ها، ثابت کردن فریم ها و خواندن بین خطوط، تصویری از آمریکای جنگ سرد ترسیم می کند که بسیاری از کلیشه های سیاه و سفید را رد می کند.

Though conventional wisdom claims that television is a co-conspirator in the repressions of Cold War America, Doherty argues that during the Cold War, through television, America actually became a more tolerant place. He examines television programming and contemporary commentary of the late 1940s to the mid-1950s — everything from See It Now to I Love Lucy, from Red Channels to the writings of Walter Winchell and Hedda Hopper. By rerunning the programs, freezing the frames, and reading between the lines, Doherty paints a picture of Cold War America that belies many black and white cliches.