Clubland: How the Working Men’s Club Shaped Britain

«درخشنده.» آلن جانسون

«قابل توجه.» دیوید کیناستون

«نوشندگان آبجو "بیل برایسون." ضمیمه ادبی تایمز

داستان ناگفته یک موسسه بریتانیایی.

پیت براون راهنمای شادی در این سفر از طریق تاریخ مست کننده باشگاه های مردان کارگر است. این کتاب خونگرم و سرگرم‌کننده نشان می‌دهد که چگونه و چرا باشگاه‌ها به سنگ بنای اجتماعی بریتانیا تبدیل شدند، از زمان تأسیس جنبش توسط اصلاح‌طلبان اجتماعی، کشیش هنری سولی تا دوران شکوفایی اواسط قرن که بیش از 7 میلیون بریتانیایی عضو آن بودند. زندگی - ارائه بسیار بیشتر از فدراسیون ارزان قیمت تلخ و مرغ در یک سبد.

اغلب به عنوان یادگارهای دوران گذشته رد می شود - سنگرهای تعصب و نژادپرستی - براون به ما یادآوری می کند که مدت ها قبل در روزهای شب‌های ققنوس، مکان‌های 3000 صندلی به طور معمول میزبان ستارگانی مانند شرلی باسی، لوئیس آرمسترانگ، و بی‌گیز بودند و سرگرمی‌هایی را برای همه اعضای خانواده و در عین حال نزدیک به خانه ارائه می‌کردند. معروف‌ترین کمدین‌های بریتانیا از طریق دود غلیظی از سنی‌ساید گرفته تا اسکگنس به شهرت رسیدند. برای مرد جوانی که در شهر بارنزلی بزرگ می‌شد، این سرزمین عجایب درخشانی بود که کسانی را که وارد می‌شدند متحول کرد.

براون نقش باشگاه‌ها در تعریف مردانگی، جامعه و طبقه را بررسی می‌کند. هویت برای نسل های مردان در شهرهای صنعتی بریتانیا آنها در بهترین حالت خود وسیله ای برای تحرک اجتماعی و خودسازی بودند که به عنوان تعاونی هایی برای کارگران شاغل اداره می شدند: یک پیشرو غیررسمی و متعلق به جامعه برای دولت رفاه.

‘Brilliant.’ Alan Johnson

‘Compelling.’ David Kynaston

‘The beer drinkers’ Bill Bryson.’ Times Literary Supplement

The untold story of a British institution.

Pete Brown is a convivial guide on this journey through the intoxicating history of the working men’s clubs. From the movement’s founding by teetotaller social reformer the Reverend Henry Solly to the booze-soaked mid-century heyday, when more than 7 million Brits were members, this warm-hearted and entertaining book reveals how and why the clubs became the cornerstone of Britain’s social life – offering much more than cheap Federation Bitter and chicken in a basket.

Often dismissed as relics of a bygone age – bastions of bigotry and racism – Brown reminds us that long before the days of Phoenix Nights, 3,000-seat venues routinely played host to stars like Shirley Bassey, Louis Armstrong, and the Bee Gees, offering entertainment for all the family, and close to home at that. Britain’s best-known comedians made reputations through a thick miasma of smoke, from Sunniside to Skegness. For a young man growing up in the pit town of Barnsley this was a radiant wonderland that transformed those who entered.

Brown explores the clubs’ role in defining masculinity, community and class identity for generations of men in Britain’s industrial towns. They were, at their best, a vehicle for social mobility and self-improvement, run as cooperatives for working people by working people: an informal, community-owned pre-cursor to the Welfare State.

As the movement approaches its 160th anniversary, this exuberant book brings to life the thrills and the spills of a cultural phenomenon that might still be rescued from irrelevance.