Clinical Use of Calcium Channel Antagonist Drugs

آنتاگونیست های کلسیم اکنون به عنوان مهمترین پیشرفت در درمان دارویی قلبی از زمان ظهور عوامل مسدودکننده بتا آدرنرژیک در نظر گرفته می شوند. این عوامل که اساساً به‌عنوان گشادکننده عروق عمل می‌کنند - اگرچه با بسیاری از مکانیسم‌های پیچیده دیگر به‌ویژه در مورد آنتاگونیست‌های کلسیم ضد آریتمی، اهمیت این عوامل به عنوان یکی از عوامل درمانی انتخاب اول برای آنژین صدری و فشار خون بالا افزایش یافته است. هدف اصلی کتاب حاضر ارائه اطلاعات مورد نیاز برای استفاده عملی از آنتاگونیست های کلسیم به پزشک است. همه محاکمه های متعدد و اغلب متناقض چه می گویند؟ آیا این عوامل واقعاً کار می کنند؟ اگر چنین است، کدام عامل و در چه دوزی؟ سه دونده جلویی، وراپامیل، نیفدیپین و دیلتیا زم از نظر اثربخشی و عوارض جانبی با یکدیگر چگونه مقایسه می شوند؟ نمایندگان نسل دوم جدید که اکنون وارد بازار آمریکای شمالی شده‌اند، چگونه با سه خط اول مقایسه می‌شوند؟ وقتی براقیت از تبلیغات گرفته می شود، واقعاً چه چیزی باقی می ماند؟ سوگیری بالینی قوی کتاب حاضر را باید با مطالعه بیشتر کتاب هایی که به سمت اصول متمایل شده اند، تحسین کرد. یکی از مهم‌ترین و جدیدترین آنها این است که توسط دکتر وینیفرد نایلر (Calcium Antagonists, Academic Press, 1988) نوشته شده است. آن کتاب باید برای دانش پس زمینه ضروری در زمینه آنتاگونیست های کلسیم پایه باشد. مشارکت های اساسی مهم فلکنشتاین شایسته تاکید است.

Calcium antagonists are now regarded as the most important advance in cardiac drug therapy since the advent of beta-adrenergic blocking agents. Acting ba­ sically as vasodilators-though with many other com­ plex mechanisms especially in the case of the anti­ arrhythmic calcium antagonists, these agents have grown in importance to become among the therapeutic agents of first choice for angina pectoris and hyper­ tension. The major aim of the present book is to present the clinician with the information needed for the practical use of calcium antagonists. What do all the numerous and often conflicting trials say? Do these agents really work? If so, which agent and in what dose? How do the three front runners, verapamil, nifedipine and diltia­ zem compare in the efficacy and side-effects with each other? How do the new second generation agents, now entering the North American market, slot in and com­ pare with the three first-liners? When the gloss is taken away from the advertisements, what is really left? The strong clinical bias of the present book should be complimented by further reading of books slanted towards fundamentals. One of the most important and recent of these is that by Dr Winifred Nayler (Calcium Antagonists, Academic Press, 1988). That book should be basic for essential background knowledge in the area of calcium antagonists. The important basic contribu­ tions of Fleckenstein deserve emphasis.