Clinical Neuropsychological Assessment: A Cognitive Approach

عصب‌روان‌شناسان و دانشجویان شاغل در عصب‌روان‌شناسی بالینی باید به طور فزاینده‌ای از مرزهای رشته‌ای عبور کنند تا مبانی عصبی آناتومیکی، عصبی فیزیولوژیکی، و عصب‌فارماکولوژیک شناخت و رفتار، نظریه شناختی کنونی در بسیاری از حوزه‌های مختلف عملکرد، و ماهیت و ابزارهای آن را درک و درک کنند. ارزیابی بالینی اگرچه کارکردهای شناختی و توانایی‌های مورد علاقه اغلب یکسان هستند، هر یک از این زمینه‌ها از دیدگاه‌های گاه بسیار متفاوتی با آنها دست و پنجه نرم می‌کنند. اصطلاحات اغلب مختص یک رشته یا رویکرد خاص است، روش ها متنوع هستند و اهداف یا نتایج مطالعه یا تحقیق معمولاً بسیار متفاوت است. این کتاب می‌خواهد تا حد زیادی یک پیوند گمشده بین رویکردهای سنتی ارزیابی و حوزه رو به رشد عصب‌شناسی شناختی ارائه دهد. از نظر تاریخی، عصب روانشناسی به عنوان هسته مرکزی خود در نظر گرفتن شواهد از موارد بالینی بود. این کار اولیه عصب شناسانی مانند بروکا، ورنیکه، هاگلینگز-جکسون و لیپمن بود که روابط رفتاری ضایعات تجویز شده را در بیماران جداگانه ارزیابی و توصیف کردند و تحقیقات را بر جانبی سازی و محلی سازی توانایی های شناختی در انسان متمرکز کردند. نتیجه این رویکردها توسعه سیستماتیک وظایف تجربی بود که می‌توانست برای روشن کردن ماهیت تغییرات شناختی در افراد مبتلا به ضایعات مغزی به خوبی توصیف شده استفاده شود.

Practicing neuropsychologists and students in clinical neuropsychology must increas­ ingly cross disciplinary boundaries to understand and appreciate the neuroanatomical, neurophysiological, and neuropharmacological bases of cognition and behavior, cur­ rent cognitive theory in many different domains of functioning, and the nature and tools of clinical assessment. Although the cognitive functions and abilities of interest are often the same, each of these fields has grappled with them from sometimes very different perspectives. Terminology is often specific to a particular discipline or ap­ proach, methods are diverse, and the goals or outcomes of study or investigation are usually very different. This book poises itself to provide a largely missing link between traditional approaches to assessment and the growing area of cognitive neuropsy­ chology. Historically, neuropsychology had as its central core the consideration of evidence from clinical cases. It was the early work of neurologists such as Broca, Wernicke, Hughlings-Jackson, and Liepmann, who evaluated and described the behavioral cor­ relates of prescribed lesions in individual patients and focused investigation on the lateralization and localization of cognitive abilities in humans. An outgrowth of those approaches was the systematic development of experimental tasks that could be used to elucidate the nature of cognitive changes in individuals with well-described brain lesions.