دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش:
نویسندگان: Anna Bull
سری:
ISBN (شابک) : 9780190844356
ناشر: Oxford University Press
سال نشر: 2019
تعداد صفحات: 262
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 2 Mb
در صورت تبدیل فایل کتاب Class, Control, and Classical Music به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب کلاس، کنترل و موسیقی کلاسیک نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
این کتاب از طریق مطالعه قومنگاری بر روی جوانانی که در گروههای موسیقی کلاسیک در جنوب انگلستان مینوازند و میخوانند، تحلیل میکند که چرا موسیقی کلاسیک در انگلیس عمدتاً توسط افراد طبقه متوسط سفیدپوست انجام میشود. این چهار «تلفیق» یا ارتباط بین طبقات متوسط و موسیقی کلاسیک را توصیف می کند. اولاً، کارنامه آن مستلزم شیوههای رسمی سازماندهی اجتماعی است که میتواند با شیوههای مشارکت ضدمدعا، غیررسمی و گفتوگو که در بسیاری از اشکال فرهنگ طبقه کارگر یافت میشود، مقایسه شود. ثانیا، شیوههای تجسم آن ارزشهای طبقهبندیشده مانند احترام زنانه را بازتولید میکند. ثالثاً، بُعدی تخیلی از خودبودن بورژوایی را می توان از روی شیوه های موسیقی کلاسیک خواند. در نهایت، زیباییشناسی جزئیات، دقت، و «درست کردن آن» به سرمایهگذاری بلندمدتی نیاز دارد که برای خانوادههای طبقه متوسط و متوسط امکانپذیرتر و منطقیتر است. از طریق این استدلالها، کتاب بحثهای موجود در مورد جنسیت و مشارکت موسیقی کلاسیک را در پرتو هویتهای جنسیتی طبقهبندیشدهای که این مطالعه نشان داد، دوباره چارچوببندی میکند. به طور کلی، کتاب پیشنهاد میکند که نابرابریها در تولید فرهنگی را میتوان از طریق بررسی شیوههایی که برای ایجاد زیباییشناسی خاص استفاده میشوند، درک کرد. این استدلال می کند که ایدئولوژی «خودمختاری» موسیقی کلاسیک از دغدغه های اجتماعی باید در زمینه تاریخی به عنوان بخشی از میراث طبقه بندی شده گذشته موسیقی کلاسیک مورد بررسی قرار گیرد. این توضیح میدهد که چگونه زیباییشناسی موسیقی کلاسیک مکانیزمی است که از طریق آن طبقات متوسط در اطراف فضاهای حفاظتشدهشان مرزبندی میکنند، و در این فضاها، مشارکت جوانان در آموزش موسیقی کلاسیک، شکل اجتماعی ارزشمندی از خودآگاهی را پرورش میدهد.
Through an ethnographic study of young people playing and singing in classical music ensembles in the south of England, this book analyses why classical music in England is predominantly practiced by white middle-class people. It describes four ‘articulations’ or associations between the middle classes and classical music. Firstly, its repertoire requires formal modes of social organization that can be contrasted with the anti-pretentious, informal, dialogic modes of participation found in many forms of working-class culture. Secondly, its modes of embodiment reproduce classed values such as female respectability. Thirdly, an imaginative dimension of bourgeois selfhood can be read from classical music’s practices. Finally, its aesthetic of detail, precision, and ‘getting it right’ requires a long-term investment that is more possible, and makes more sense, for middle- and upper-class families. Through these arguments, the book reframes existing debates on gender and classical music participation in light of the classed gender identities that the study revealed. Overall, the book suggests that inequalities in cultural production can be understood through examining the practices that are used to create a particular aesthetic. It argues that the ideology of the ‘autonomy’ of classical music from social concerns needs to be examined in historical context as part of the classed legacy of classical music’s past. It describes how the aesthetic of classical music is a mechanism through which the middle classes carry out boundary-drawing around their protected spaces, and within these spaces, young people’s participation in classical music education cultivates a socially valued form of self-hood.