Christians at Home: John Chrysostom and Domestic Rituals in Fourth-Century Antioch (Inventing Christianity)

زندگی مسیحی در اواخر دوران باستان برای ایمانداران عادی چه معنایی داشت؟ در مسیحیان در خانه، بلیک لیرل این مسئله را از طریق نوشته‌ها، آموزه‌ها و استقبال جان کریزوستوم - کشیش انطاکیه که در سال 1395 اسقف قسطنطنیه شد، بررسی می‌کند. سال 397 پس از میلاد مسیح.

از طریق توصیه‌های دقیق فضایی و آیینی، کریزستوم به شنوندگان توصیه کرد که روی آورند. خانه هایشان را به کلیسا تبدیل کردند. او تحت تأثیر توصیفات عهد جدید در مورد جوامع پولس، موعظه کرد که دعا و سرود، بحث کتاب مقدس و مهمان نوازی، و حتی اثاثیه خانه تأثیری دگرگون کننده بر ساکنان خانه خواهد داشت. اما همان‌طور که لیرل نشان می‌دهد، شنوندگان غیر روحانی کریسوستم دیدگاه‌های متفاوتی داشتند. آنها بر تغییرات اخلاقی شخصی یا زندگی پس از مرگ تمرکز نداشتند، بلکه بر نیازهای فوری و ملموس خانواده خود متمرکز بودند. آنها به مسیحیت متعهد بودند و از مشروعیت نظرات خود دفاع می کردند، حتی با استناد به پیشینه هایی از کتاب مقدس در حمایت از اعمال خود

با خواندن این دیدگاه ها در مورد زندگی اولیه مسیحیت از طریق یکدیگر، لیرل نقاط اختلاف میان کریزوستوم و شنوندگان غیر روحانی او را روشن می کند و در عین حال درک مشترک آنها را برجسته می کند. هم برای واعظ و هم برای جماعتش، خانه یک عرصه تشریفاتی حیاتی را تشکیل می‌داد و دین زنده لزوماً ریشه در عمل داشت. این مطالعه که با ظرافت نوشته شده و با استدلال متقاعدکننده ای ارائه شده است، به ویژه برای دانشمندان الهیات، کلاسیک ها و تاریخ مسیحیت جذاب خواهد بود.

What did it mean for ordinary believers to live a Christian life in late antiquity? In Christians at Home, Blake Leyerle explores this question through the writings, teachings, and reception of John Chrysostom―a priest of Antioch who went on to become the bishop of Constantinople in AD 397.

Through elaborate spatial and ritual recommendations, Chrysostom advised listeners to turn their houses into churches. Influenced by New Testament descriptions of the Pauline communities, he preached that prayer and chant, scriptural discussion and hospitality, and even domestic furnishings would have a transformational effect on a home’s inhabitants. But as Leyerle shows, Chrysostom’s lay listeners had different views. They were focused not on personal ethical change or on the afterlife but on the immediate, tangible needs of their households. They were committed to Christianity and defended the legitimacy of their views, even citing precedents from scripture in support of their practices

By reading these perspectives on early Christian life through one another, Leyerle clarifies the points of disagreement between Chrysostom and his lay listeners and, at the same time, highlights their shared understanding. For both the preacher and his congregations, the household formed a vital ritual arena, and lived religion was necessarily rooted in practice. Elegantly written and convincingly argued, this study will appeal to scholars of theology, classics, and the history of Christianity in particular.