Chocolate Islands: Cocoa, Slavery, and Colonial Africa

در جزایر شکلاتی: کاکائو، برده داری، و آفریقای مستعمره، کاترین هیگز سفر اوایل قرن بیستم جوزف برت انگلیسی را به مستعمره پرتغالی سائوتومه و پرنسیپ، جزایر شکلاتی نشان می دهد. از طریق آنگولا و موزامبیک و در نهایت به آفریقای جنوبی بریتانیا. برت توسط شرکت شکلات سازی Cadbury Brothers Limited استخدام شده بود تا مشخص کند آیا کاکائویی که از جزایر می خرید توسط کارگران برده ای که به زور از آنگولا استخدام شده بودند، برداشت شده است یا خیر، ادعایی که به یکی از رسوایی های بزرگ دوران استعمار اولیه تبدیل شد. برت شش ماه را در سائوتومه و پرنسیپ و یک سال را در آنگولا گذراند. راهپیمایی پنج ماهه او در سراسر آنگولا در سال 1906 او را از بی گناهی و زودباوری به خشم و کنشگری رساند و در نهایت به تغییر شیوه های جذب نیروی کار در آفریقای استعماری کمک کرد.

این روایت سفر به زیبایی نوشته و جذاب از مجموعه هایی در پرتغال، کشور پرتغال، استفاده می کند. بریتانیا و آفریقا برای بررسی نگرش بریتانیا و پرتغال نسبت به کار، برده داری، نژاد، و امپریالیسم. در داستانی که یک قرن پس از اقامت برت هنوز آشناست، جزایر شکلاتی آرمان گرایی، ساده لوحی و نژادپرستی را نشان می دهد که نگرش را نسبت به آفریقا، حتی در میان کسانی که به دنبال بهبود شرایط کارگران آن بودند، شکل داد.

In Chocolate Islands: Cocoa, Slavery, and Colonial Africa, Catherine Higgs traces the early-twentieth-century journey of the Englishman Joseph Burtt to the Portuguese colony of São Tomé and Príncipe—the chocolate islands—through Angola and Mozambique, and finally to British Southern Africa. Burtt had been hired by the chocolate firm Cadbury Brothers Limited to determine if the cocoa it was buying from the islands had been harvested by slave laborers forcibly recruited from Angola, an allegation that became one of the grand scandals of the early colonial era. Burtt spent six months on São Tomé and Príncipe and a year in Angola. His five-month march across Angola in 1906 took him from innocence and credulity to outrage and activism and ultimately helped change labor recruiting practices in colonial Africa.

This beautifully written and engaging travel narrative draws on collections in Portugal, the United Kingdom, and Africa to explore British and Portuguese attitudes toward work, slavery, race, and imperialism. In a story still familiar a century after Burtt’s sojourn, Chocolate Islands reveals the idealism, naivety, and racism that shaped attitudes toward Africa, even among those who sought to improve the conditions of its workers.