Chess Skill in Man and Machine

ده سال تلاش فشرده بر روی شطرنج کامپیوتر پیشرفت قابل توجهی داشته است. اگرچه اطلاعات پیشینه و جزئیات فنی که در سال 1975 برای چاپ اول این کتاب نوشته شد، هنوز در اکثر نکات ضروری معتبر است، اصلاحات سخت افزاری و نرم افزاری تأثیر عمده ای بر اثربخشی این ایده ها داشته است. عملکرد فعلی ماشین‌های شطرنج در سطوح بالایی غیرمنتظره است. انتظار می‌رفت که رویکردی که توسط مجموعه برنامه‌هایی که توسط دیوید اسلیت و لری اتکین در شمال غربی در اواسط دهه 1970 توسعه داده شد (یعنی یک الگوریتم جستجوی پیچیده با استفاده از دانش بسیار کمی از شطرنج) به یک سطح مجانبی از عملکرد بالاتر از یک کلاس برسد. یک بازیکن (امتیاز USCF بین 1800 و 2000). این دیدگاه به شدت توسط الیوت هرست در فصل 8 ویرایش اول مورد بحث قرار گرفت و در آن زمان توسط بسیاری از کارشناسان شطرنج برگزار شد. رویدادهای بعدی به وضوح نشان داد که سطح عملکرد مجانبی برای این نوع برنامه حداقل به اندازه سطح اصلی (امتیاز USCF بین 2200 و 2400) است. بحث‌های کنونی اکنون بر این موضوع متمرکز است که آیا رزروهای قبلی اصولاً اشتباه بوده‌اند یا صرفاً مجانبی را دست کم گرفته‌اند. اگر مانعی واقعی وجود داشته باشد که مانع از رسیدن این نوع برنامه به سطح عملکرد قهرمانی جهان شود، از پیشرفت ثابتی که در دهه گذشته مشاهده شده است، مشهود نیست.

Ten years of intensive effort on computer chess have produced notable progress. Although the background information and technical details that were written in 1975 for the first edition of this book are still valid in most essential points, hardware and software refinements have had a major impact on the effectiveness of these ideas. The current crop of chess machines are performing at unexpectedly high levels. The approach epitomized by the series of programs developed by David Slate and Larry Atkin at Northwestern in the middle 1970s (i. e. , a sophisticated search algorithm using very little chess knowledge) was expected to reach an asymptbtic level of performance no higher than that of a class A player (USCF rating between 1800 and 2000). This perspective was argued quite vigorously by Eliot Hearst in Chapter 8 of the first edition and was held at that time by many chess experts. Subsequent events have clearly demonstrated that the asymptotic performance level for this type of pro­ gram it at least as high as the master level (USCF rating between 2200 and 2400). Current discussions now focus upon whether the earlier reser­ vations were wrong in principle or simply underestimated the asymptote. If there is a real barrier which will prevent this type of program from attaining a world championship level of performance, it is not evident from the steady progress which has been observed during the last decade.